يهود و نصارى كتمان كند ، مانند آنها مرتكب گناه بسيار بزرگى گرديده و مثل آنها مورد تهديد و عذاب الهى است .
از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله نقل شده است كه فرمود :
« من سئل عن علم يعلمه فكتمه الجم يوم القيامة بلجام من نار
يعنى هر گاه از كسى دربارهء علومى كه ميداند چيزى بپرسند و او كتمان كند و جواب نگويد روز قيامت به دهان او لجام آتشين زده خواهد شد » .
آيه نيز دلالت بر وجوب دعوت مردم بتوحيد و عدل دارد زيرا بر اين دو موضوع علاوه بر اينكه برهان عقلى قائم است قرآن مجيد نيز دلالت كامل دارد و آنچه در قرآن است طبق همين آيه اظهار و تبليغ آن لازم و كتمان آن حرام است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 160 ]
إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 160 )
[ ترجمه ]
مگر كسانى كه توبه كردند و باصلاح اعمال خود پرداختند و براى مردم آنچه را كه كتمان ميكردند بيان كردند پس توبهء اينگروه را ميپذيرم كه منم توبه پذير و رحيم
شرح لغات :
توبه : پشيمانى از گناه نسبت بگذشته و تصميم بعدم ارتكاب آن در آينده .
اصلحوا : خالص قرار دادند .
بيّنوا : بيان كردند .
تفسير
خداوند در اين آيه افرادى را كه توبه كرده باصلاح خود پرداختند و حقيقت را بيان كردند ، از كسانى كه مستحق لعن هستند استثنا كرده و فرمود :
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا . . .
- مگر كسانى كه از آنچه انجام داده بودند پشيمان شدند .
وَ أَصْلَحُوا . . .
- و نيّت خود را نسبت بآينده اصلاح كردند .
وَ بَيَّنُوا . . .
- در معناى اين جمله مفسّرين اختلاف كردهاند :