گفت . سپس از منزل جعفر به مسجد رفت و بر منبر نشست و مردم را از فضيلت جعفر آگاه كرد و فرمود كه خداوند دو بال به جعفر عنايت كرده است كه در بهشت با آنها پرواز مىكند . براى همين وى به جعفر طيار معروف شد . « 1 »
در محاسن برقى از امام صادق عليه السلام روايت شده است : وقتى جعفر به شهادت رسيد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله به فاطمه عليها السلام دستور داد همراه عدهاى از زنان نزد اسماء بروند و عزادارى كنند و سه روز پيش او بمانند و تا سه روز برايش غذا درست كنند . همين به صورت سنّتى درآمد كه براى صاحبان مصيبت تا سه روز غذا درست مىكردند . « 2 »
مرحوم صدوق روايت كرده است : پس از شهادت جعفر بن ابيطالب و زيد بن حارثه ، وقتى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله وارد خانه مىشد ، بسيار گريه مىكرد و مىگفت : آنها با من همدم و هم سخن بودند و با هم شهيد شدند . « 3 »
پس از چند روز خبر رسيد اين افراد به همان صورتى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گفته بود به شهادت رسيدهاند . « 4 »
دلجويى از عقبنشينى كنندگان
واقدى با سند خود از ابى سعيد خُدرى روايت كرده است : اين جنگ در جمادى الاول سال هشتم هجرى به وقوع پيوست . خالد بن وليد همراه افراد شكست خورده به سوى مدينه حركت كرد . وقتى كه مردم مدينه مطلع شدند شكست خوردگان موته به نزديكىهاى مدينه رسيدهاند ، به استقبال آنها در جُرْف [ در اطراف مدينه ] رفتند و در حالى كه بر صورتهايشان خاك مىپاشيدند ، مىگفتند : اى فرار كنندگان ! آيا از جهاد در راه خدا فرار كرديد ؟ ! « 5 »
ابن اسحاق از عُروة روايت كرده است : وقتى كه آنها به نزديكى مدينه رسيدند ، مسلمانان به استقبالشان رفتند در حالى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بر چارپايى سوار بود و در جلوى آنها حركت مىكرد .
مردم شروع به پاشيدن خاك بر روى آنها كردند و فرياد مىزدند : اى فرار كنندگان ! آيا از جهاد در راه
هامش
( 1 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 1 ، ص 166 .
( 2 ) . المحاسن ، ج 2 ، ص 193 به شمارهء 197 و 196 ؛ فروع كافى ، ج 3 ، ص 217 ، حديث 1 ؛ كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 182 - 183 ، حديث 549 و 546 ؛ امالى شيخ طوسى ، ص 659 به شمارهء 1360 .
( 3 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 177 ، حديث 527 .
( 4 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 1 ، ص 121 ، حديث 198 .
( 5 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 564 - 567 .