سعد بن عباده خشمگين شد و به سهيل گفت : اى بى مادر ، دروغ مىگويى ، اين شهر كه مال تو و پدرت نيست ! به خدا قسم كه او از آن خارج نمىشود ، مگر آن كه خودش بخواهد و بدان راضى باشد !
رسول خدا صلى الله عليه و آله تبسمى كرد و فرمود : اى سعد ، افرادى را كه به ديدارمان در منزلمان آمدهاند ، اذيت نكن سپس ، به ابو رافع قبطى فرمود تا اعلام كند كه هيچ مسلمانى پس از مغرب در مكه نباشد . « 1 »
شعائر الهى
در فروع كافى و تفسير عياشى از امام صادق عليه السلام روايت شده است :
« از شرايط رسول خدا صلى الله عليه و آله با كفار قريش اين بود كه بتهاى خود را بردارند . در آخرين لحظات يكى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله به علّت مشغلهء كارى مناسك خود را انجام نداده بود و مىخواست سعى و طواف خود را به جاى آورد ، اما مشركان بتها را بازگردانده بودند ؛ براى همين نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آمدند و پرسيدند : فلانى هنوز مناسك ( طواف و سعى ) خود را انجام نداده است كه بتها بازگردانده شدهاند ، حال چه كند ؟ ! در شأن اين قضيه خداوند نازل فرمود :
« انّ الصَّفا و المروةَ مِنْ شَعائرِ اللْه ، فَمَنْ حج البيت أو اعتمره فلاجناح عليه انّ يطوف بهما . . . » « 2 » ؛
همانا صفا و مروه از نشانههاى الهى هستند و اگر كسى بين اين دو ( كوه ) طواف ( سعى ) كند ( در حالى كه بتها باشد ) اشكالى ندارد .
اين آيه در جواب كسانى است كه گمان مىكردند سعى بين صفا و مروه به خاطر وجود بتهاى أُساف و نائله اشكال دارد . « 3 »
داورى رسول خدا صلى الله عليه و آله
حمزه بن عبدالمطلب از ثويه آزاد كردهء برادرش ابولهب شير خورده بود و رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز از همين زن شير خورده بود ، براى همين حمزه و پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله برادر رضاعى بودند .
حمزه با دختر عمويش سلمى خثعميه ازدواج كرد و جعفر بن ابى طالب با خواهر سلمى أسماء ازدواج كرد ، لذا جعفر و حمزه باجناق بودند .
هامش
( 1 ) . مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 739 - 740 ؛ سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 14 .
( 2 ) . بقره ، ( 2 ) ، 158 .
( 3 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 70 ؛ فروع كافى ، ج 4 ، ص 435 ، حديث 8 ؛ تفسير قمى ، ج 2 ، ص 64 .