در حين كارزار عَمرْو بن جَموح با ابوجهل در گير شد و ضربهاى بر ران ابوجهل زد . ابوجهل نيز ضربهاى بر دست او وارد كرد . دست عمرو از بازو قطع شد .
عبدالله بن مسعود به كنار ابوجهل كه در خونش غوطه ور بود ، رسيد . خطاب به او گفت : حمد و سپاس خدايى را كه تو را خوار و ذليل كرد !
ابوجهل سرش را بالا آورد و گفت : همانا خداوند پسر عبدالله را رسوا كرد . بگو بدانم كه پيروزى از آنِ كيست ؟ ابن مسعود گفت : از آنِ خدا و رسولش . و بدان كه من الان تو را به قتل مىرسانم . سپس پايش را بر گردن ابوجهل گذاشت و فشار داد . ابوجهل گفت : همانا پايت را بر موضع بلندى گذاردهاى ، اى بزغاله چران ! بدان كه براى من چيزى سختتر از اين نيست كه امروز به دست تو كشته شوم ! آيا كسى از أحلاف يا مطّيبّين نمىآيد كه مرا به قتل برساند ؟ !
ابن مسعود كلاهخود ابوجهل را در آورد . آنگاه سرش را از تن جدا كرد و آن را نزد رسول اللّه صلى الله عليه و آله آورد و عرض كرد : بشارت بر تو باد اى رسول اللّه ! اين سر ابوجهل بن هشام است . رسول اللّه صلى الله عليه و آله با ديدن اين منظره سجدهء شكر به جاى آورد .
در اين جنگ هفتاد نفر از مشركان به قتل رسيده و هفتاد نفر اسير شده بودند
در مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 152 آمده است : بيست و دو مرد را حضرت على عليه السلام به قتل رساند .
شيخ مفيد در إرشاد ، ج 1 ، ص 69 - 70 مىنويسد : تعداد كشته شدگان قريش هفتاد نفر بودند كه اميرالمؤمنين به تنهايى و با كمك و تأييد و توفيق الهى نصف آنها را به قتل رسانيد . سپس اسامى مقتولين را ذكر كرده و گفته است : آنها 36 نفر بودهاند و اين غير از كسانى هستند كه در قاتل آنها اختلاف شده است يا اميرالمؤمنين در قتل آنها با ديگران شريك بوده است و آنها بيش از نصف مقتولين مشرك در بدر بودهاند .
در اعلام الورى ، ج 1 ، ص 170 آمده است : على عليه السلام در جنگ بدر 36 نفر از مشركان را به قتل رسانيد و رسول اللّه صلى الله عليه و آله دستور داد كه كشتهها را در چاههاى كهنهء بدر بريزند .
نزول سورهء انفال
واقدى مىگويد : هنگامى كه قريش شكست خورد ، اصحاب رسول اللّه صلى الله عليه و آله به سه دسته تقسيم شدند :