طفوليتش ، يكى از بزرگترين فرشتگان را مأمور كرد كه شبانه روز به وى مكارم اخلاق و محاسن آن را تلقين مىكرد . » « 1 »
ابن ابى الحديد روايت مىكند كه بعضى از اصحاب امام باقر عليه السلام از او در مورد قول خداوند متعال كه مىفرمايد :
« إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَداً » « 2 » ؛
مگر رسولى كه برگزيند و بىترديد از پيش رو و پشت سرش مراقبينى مىگمارد ؛ سؤال كردند . در جواب فرمود : « خداوند متعال ملائكهاى را موكل انبيايش قرار مىدهد كه از اعمال آنها محافظت مىكنند و تبليغ رسالت را به آنها مىآموزند و خداوند فرشتهء بسيار عظيمى را از وقتى كه نبى اكرم صلى الله عليه و آله از شير گرفته شد ، موكّل وى كرد كه او را به خيرات و مكارم اخلاق راهنمايى مىكرد و او را از شر و اخلاق مكروه باز مىداشت . » « 3 »
وفات مادر رسولاللّه صلى الله عليه و آله
ابن اسحاق مىنويسد : رسولاللّه صلى الله عليه و آله با مادرش آمنه و جدّش عبدالمطلب در پناه خداوند بود و خدا ، او را به نحو أحسن مورد عنايت قرار مىداد .
سپس از عبدالله بن حزم روايت مىكند : وقتى رسولالله صلى الله عليه و آله به شش سالگى رسيد ، آمنه او را براى ديدار دايىهايش از بنى نجّار به يثرب برد ؛ اما هنگام بازگشت به مكه در منزلگاهى به نام ابْواء درگذشت . طبرسى دايى بودن بنى نجار براى رسولالله را به اين صورت دانسته است كه مادر عبدالمطلب از بنى نجّار بوده است . « 4 »
هنگامى كه رسولاللّه در عمرهء حُديبيه از منطقهء أبواء مىگذشت ، به كنار قبر مادرش رفت و گريست و فرمود : تو به من مهربان بودى ، خدا تو را رحمت كند و گريه كرد . سپس قبرش را اصلاح كرد . در بحارالانوار ، ج 15 ، ص 162 از فصل سوم المنتقى كه در مورد حوادث سال ششم از زندگى
هامش
( 1 ) . نهجالبلاغه ، خطبهء قاصعه : 192 و مقطع 118 از مَسعدة بن صدقة از امام باقر عليه السلام .
( 2 ) . جن ( 72 ) ، 27 .
( 3 ) . شرح نهجالبلاغه از ابن ابى الحديد ، ج 13 ، ص 207 و از او در بحارالانوار ، ج 15 ، ص 361 .
( 4 ) . اعلام الورى ، ج 1 ، ص 45 ، چنانچه در سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 177 هم آمده است .