هنگامى كه فاطمه ( س ) و همسران پيامبر ( ص ) سهميّهء خود را از اين اراضى خواستار شدند و از ابو بكر خواستند تا فدك را در اختيار آنان قرار دهد ، وى فرموده
هامش
2 - آيا به اين حقيقت توجّه كرده ايد كه روايت « از پيامبر ارث برده نمى شود » خبر واحد است و تخصيص كتاب به خبر واحد از سوى برخى از عالمان مورد انكار و يا حدّاقل ترديد قرار نگرفته است ؟ ( خوئى ، ابو القاسم ، البيان ، ص 391 و 400 و حكيم ، محمد تقى ، الاصول العامه للفقه المقارن ، ص 242 تا 248 ) 3 - آيا اضطراب و اختلاف عبارتهاى مختلفى كه براى اين روايت نقل شده دليل بر وهن و سستى آن نيست ؟ براى روشنتر شدن سؤال شكلهاى مختلفى را كه از اين روايت آمده مورد اشاره قرار مى دهيم : در جايى آمده است كه « ان الانبياء لا يورثون » « از پيامبران ارث برده نمى شود » ( ابن ابى الحديد ، شرح نهج البلاغه ، ج 16 ، ص 216 ) ؛ در جايى « انا معاشر الانبياء لا نورث ذهبا و لا فضّة و لا ارضا و لا عقارا و لا دارا و لكنّا نورث الايمان و الحكمه و العلم و السنه » ، « ما پيامبران نه طلا به ارث مى گذاريم ، نه نقره ، نه زمين ، نه مستقلّات و نه خانه ، بلكه تنها ايمان ، حكمت ، علم و سنت به ارث مى گذاريم » ( همان ، ص 214 ) ؛ در جايى « لا نورث ما تركناء صدقه » با اين ترجمه كه « از ما ارث برده نمى شود ، آنچه بر جاى مىگذاريم صدقه است » يا با اين ترجمه كه « آنچه را به عنوان صدقه بر جاى گذاشتيم و به آن اختصاص داديم به عنوان ارث بر جاى نمى گذاريم و از ما ارث برده نمى شود » ( همان ، ص 218 ) ؛ در جايى ديگر « لا نورث ما تركنا صدقة » با دو ترجمهء فوق ( همان ) و بالاخره در جايى ديگر چنين آمده است كه : « ان النبى لا يورث » ، « پيامبران ارث نمى گذارند » يا « از پيامبر ارث برده نمى شود » ( همان ، ص 219 ) . جالب اينجاست كه همه اين روايات با اين اختلاف در عبارت تنها از طريق ابو بكر از رسول خدا ( ص ) نقل شده و اين خود دليل سستى روايت است . 4 - آيا مىتوان صدور چنين خبرى از پيامبر را باور كرد در صورتى كه عثمان خود به منظور تقاضاى سهم زنان پيامبر ( ص ) از ميراث آن حضرت واسطهء آنان در نزد خليفه شد ؟ ( همان ، ص 224 ) 5 - آيا مىتوان گفت چنين فرموده اى از رسول خدا ( ص ) صادر شده و ان وقت عبّاس كه به موجب مفاد روايت ديگر از ارث بهره اى نمى برد چون ارثى وجود ندارد تقاضاى چيزى را كرده كه مستحق آن نبوده است ؟ ( همان ) 6 - آيا مىتوان گفت رسول اكرم ( ص ) چنين سخنى فرموده و على ( ع ) - آن كه در شهر علم