سهيم در خيبر كلّ محصول زمينهاى مشخّص شده و به ملكيّت درآمدهء آنان را در اختيارشان قرار دهد .
فدك
545 - يهوديان فدك پس از مشاهدهء آنچه بر يهود خيبر كه دژها و قلعه هاى استوارى نيز داشتند گذشته بود دچار ترس و وحشت شدند . آنان همچنين ديدند كه رسول خدا ( ص ) با آنان بر اين مبنا مصالحه كرده است كه روى زمينها و درختهاى خود كار كنند و در مقابل كار خود نيمى از محصولات را بردارند .
يهوديان فدك - كه سرزمين بدون دژ و بارو بود - به سبب همين ترس بى آن كه رسول خدا ( ص ) به جنگ عليه آنان بپردازد تسليم شدند و خواهان معامله اى همانند آنچه پيامبر با يهوديان خيبر در پيش گرفته بود با خود شدند .
راويان سيره بر اين عقيدهاند كه اراضى فدك به سان اموال بنى نضير ملك اختصاصى رسول خدا ( ص ) بود و چون غنايم خيبر مشمول تقسيم قرار نمى گرفت .
ابن كثير دربارهء اراضى فدك مىگويد :
« اين اموال ملك خاص رسول خدا ( ص ) بود و آن حضرت به مقدار احتياج سالانه خانوادهء خود از آن برمىداشت و باقيمانده را به مصرف خريد سلاح و تجهيزات و ساير مصالح عمومى مسلمانان مىرساند » . « 14 »
اينك به دليل همين تشابه وضعيّت ميان اراضى فدك و اموال بنى نضير شايسته است نگاهى دوباره به آيات قرآن كريم دربارهء آن اموال بيفكنيم . قرآن كريم مىفرمايد : « آنچه را از اموال آنان [ بنى نضير ] كه خداوند از آن رسول خود كرده [ از آن اوست ] شما هيچ اسب و شترى در اين راه نتازانده [ و جنگى نكرده ] ايد و ليكن خداوند رسولان خود را بر آنچه بخواهد مسلط مىسازد و خداوند بر هر
هامش
( 14 ) البداية و النّهاية ، ج 4 ، ص 203 - م .