سرزمينى الهى و در ميهمانى خداوند بود و به همين سبب در جاى جاى مناسك حج دعا را از ياد نمىبرد ، در هنگام احرام بستن و تلبيه گفتن دعا مىكرد ، در طواف و در سعى دعا مىكرد و در عرفه و در ديگر روزهاى اين ماه حرام به دعا مشغول مىشد .
از على ( ع ) روايت شده است كه از دعاى رسول خدا ( ص ) در عرفات و در روز عرفه اين بود كه « پروردگارا تو را سپاس ، آن سان كه مىگوييم و شايستهتر از آنچه مىگوييم . پروردگارا نماز من ، عبادت من ، زندگى من و مرگ من براى تو است ، از عذاب قبر از وسوسههاى صدر و از پراكندگى هر كار و هر امر به تو پناه مىبرم . پروردگارا از شر آنچه باد بر آن مىوزد به تو پناه مىبرم » .
همچنين از على ( ع ) روايت مىشود كه گفت :
« رسول خدا ( ص ) فرمود : بيشتر دعاى كسانى كه قبل از من بودهاند و نيز دعاى من در عرفه آن است كه بگويم : خدايى جز اللّه نيست . او يگانه و بىانباز است ، ملك و سلطنت از آن او و او را حمد و ستايش است و او بر هر كارى تواناست . پروردگارا در ديدگانم نور ، در گوشهايم نور و در قلبم نور قرار ده ، پروردگارا سينهام را فراخ گردان و كارم را آسان ساز ، پروردگارا از وسواسهاى صدر ، از پراكندگى هر كار و هر امر ، از فتنه و عذاب قبر ، از شر آنچه در شب رخ مىدهد ، از شر آنچه در روز واقع مىشود ، از شر آنچه باد بر آن مىوزد و از شر گرفتاريهاى دهر به تو پناه مىبرم » « 12 » .
از ابن عباس نيز روايت شده كه گفته است :
« از جمله دعاهاى رسول خدا ( ص ) در حجّة الوداع اين بود كه « پروردگارا تو سخن مرا مىشنوى و جاى مرا مىبينى و آشكار و نهان مرا مىدانى و هيچ چيز از كار و از وضع من بر تو پوشيده نيست . من تهيدست ، درمانده ، نيازمند ، فريادخواه ، پناه جوى ، ترسان ، نگران ، اقرار كننده و اعتراف كننده به گناه خويشم و به عنوان يك بينوا از تو مسألت دارم و ذليلانه به درگاه تو ابتهال مىكنم و بسان بيمناكى درمانده كه سر بر درگاه تو فرود آورده و اشكهايش در پيشگاه تو جارى
هامش
( 12 ) - البداية و النهاية ، ج 5 ، ص 175 .