روايت شده است كه پيامبر ( ص ) در هنگام مشاهدهء خانهء كعبه چنين دعا مىكرد : « پروردگارا تو سلام و آرامشى ، سلام و آرامش از تو است ، پروردگارا ما را به سلام تحيّت گوى ، پروردگارا بر شرافت ، عظمت ، كرامت و ابّهت خانهء خويش بيفزاى » .
رسول خدا ( ص ) پس از آن قصد طواف نمود و چون به مقابل حجر الاسود رسيد آن را استلام كرد و سپس خانهء كعبه را در سمت چپ خويش قرار داده بر گرد آن به طواف پرداخت و پس از فراغت از طواف در پشت مقام ابراهيم قرار گرفت و فرمود : « مقام ابراهيم را جايگاه نماز خود قرار دهيد » « 9 » . پس در آنجا دو ركعت نماز گزارد و پس از فراغت از نماز ديگر بار به سراغ حجر الاسود رفت و آن را استلام كرد .
سپس از در مقابل صفا به كنار آن كوه رفت و اين آيه را تلاوت كرد كه « صفا و مروه از شعائر الهى است پس هر كس حجّ خانهء خدايا عمره به جاى آورد بر او ايرادى نيست كه بر اين دو نيز طواف كند » « 10 » .
پيامبر ( ص ) پس از فراغت از سعى صفا و مروه همچنان در احرام باقى ماند و اعمال همانند اعمال حجّ افراد را به جاى آورد . امّا كسانى كه نيّت حجّ تمتّع كرده و براى عمره تمتّع احرام بسته بودند پس از فراغت از سعى صفا و مروه از احرام بيرون آمدند و همچنان محلّ ماندند تا زمانى كه نيّت حج كنند و دوباره براى حج محرم شوند . اين گروه بر خلاف رسول خدا ( ص ) كه همچنان در احرام ماند و در روز عيد قربان با ذبح قربانيهاى خود از احرام بيرون آمد پس از سعى صفا و مروه از احرام درآمدند و سپس در روز هشتم ذى الحجّه كه به « يوم التّرويه » مشهور است دوباره در مكّه به نيّت انجام حجّ تمتّع محرم شدند و در روز دهم با انجام قربانى از احرام درآمدند .
هامش
( 9 ) - بقره / 125 .
( 10 ) - همان / 158 .