در اين ميان منافقانى نيز بودند كه براى فرار از اين كه در صف مجاهدان قرار گيرند ترجيح مىدادند به جاى شركت در نبرد مخارج آن را تأمين كنند . امّا خداوند در اين سوره بيان مىدارد كه انفاق آنان مورد قبول او قرار نخواهد گرفت ، زيرا آنان به خدا و روز آخرت ايمان ندارند و تنها همين نكته و نيز اين كه به خدا و رسول او كافر شدهاند و جز با بىحالى به سراغ نماز نمىآيند و جز با ناخشنودى انفاق نمىكنند سبب پذيرفته نشدن انفاق آنان در پيشگاه خداوند است .
انتقاد منافقين در مورد زكات
750 - نفاق درد همه جوامع در صلح و در جنگ است و منافقان در جنگ به تضعيف روحيّه و گسترش ترديد و تشكيك در دعوت و دعوت ديگران به خودخواهى در حالى كه جهاد يك ايثار است - به حرص - در حالى كه جهاد يك فداكارى است - و به بهرههاى اندك دنيا - در حالى كه جهاد يك رهبانيّت مثبت و سازنده است و انسان را به حياتى سازنده و پر از تلاش وامىدارد - فرا مىخوانند و در صلح نيز در مورد كارهاى مخلصان به ايجاد ترديد و به تشكيك مىپردازند تا مردم را در اين توهّم قرار دهند كه همه مانند اين جماعتند و در ميان مردم پاكانى پروا پيشه و نيكانى وارسته و آراسته وجود ندارند .
بنابراين منافقان هر كار شايستهاى را مورد ريشخند و تمسخر قرار مىدهند ، آن را بىبها يا كم بها جلوه مىدهند و دربارهء آن ايجاد ترديد مىكنند و تنها راه در امان ماندن از آنان گوش ندادن به گفتههاى آنهاست .
در اين سوره ما شاهد آنيم كه همين منافقان در مورد زكاتى كه پيامبر ( ص ) آن را ميان مردم توزيع مىكند به سخن پراكنى پرداختند ، آن سان كه قرآن كريم مىفرمايد : « كسانى از آنان هستند كه در [ كار توزيع ] زكاتها بر تو خرده گيرند و اگر از آن داده شوند خشنود باشند و اگر به آنان داده نشود آنان را خشمگين و ناخشنود خواهى يافت ، در حالى كه چه خوب بود آنان بدانچه خدا و رسول او به آنان