پرداخته كه مجازات اين گروه همان مجازات اقوام پيشين است كه از آنان قدرت بيشترى نيز داشتند ، امّا چون در شر فرو رفتند و بهرههايى از دنيا فرا چنگ آوردند و پس از آن در مورد مؤمنان رفتارى همانند رفتار اين منافقان را در پيش گرفتند عذاب خداوند بر آنان نازل شد . خداوند براى روشن شدن اين حقيقت اقوام نوح ، عاد ، ثمود و ابراهيم و مردم مدين و مؤتفكه را مثل آورده است ، كسانى كه به رسولان الهى كه در ميان آنان بودند كافر شدند و اين در حالى بود كه نفاق و منافقين نيز پشت سر اين كفر حضور داشتند ، چرا كه نفاق غذاى كفر و انكار است و نادانان را به سوى كفر و عناد هر چه بيشتر مىراند .
در ادامهء همين آيات در مقابل تهديدهايى كه متوجّه منافقان شده مژدههايى نيز براى مؤمنان آمده است .
جهاد عليه نفاق و كفر
751 - اگر نفاق چنين آثارى را در جوامع به بار مىآورد ، پس جهاد عليه آن در مرتبهء جهاد عليه كفر و حتّى در رتبهاى قبل از آن قرار مىگيرد ، چرا كه كفر جز به كمك و با پشتيبانى نفاق استوار و سطبر نمىشود و اين منافقين هستند كه انديشهها را تباه مىسازند و درست را نادرست و زشت را زيبا و نيك جلوه مىدهند .
به همين سبب است كه خداوند رسول خود و امت او را به جهاد عليه منافقين فرمان مىدهد و مىفرمايد : « اى پيامبر عليه كافران و منافقان جهاد كن و بر آنان سخت بگير و فرجام ابدى آنان دوزخ است كه بد جايگاهى است » « 47 » .
خداوند در سورهء توبه نقش مخرّبى كه منافقان در جوامع اسلامى ايفا مىكنند و نيز وجوب جهاد عليه آنان را بيان داشته است ، جهادى كه گاه با اين شيوه انجام مىپذيرد كه به گفتههاى آنان وقعى نهاده نشود - هر چند سوگند بخورند ، چرا كه اين شيوه و خوى منافقان است كه مطلبى را مىگويند و سپس آنچه را گفتهاند
هامش
( 47 ) - همان / 73 .