مشاركت با آن حضرت است با اين تفاوت كه او پيامبر نيست و بر او وحى نمى شود . چنين چيزى به على ( ع ) موقعيّتى برتر نسبت به آن دو مىدهد . اين گروه بر همين دليل اين نتيجه را مترّتب دانستهاند كه على ( ع ) وصىّ رسول خداست ، آنچنان كه زيديه بر همين دليل اين عقيده را بار كردهاند كه على ( ع ) از ابو بكر و عمر برتر است ، هر چند وصى رسول خدا ( ص ) نيست .
سوّمين دليل اين گروه نيز فرمودهء ديگر رسول خدا ( ص ) در جريان بازگشت از حجة الوداع در غدير خم است كه فرمود : « هر كس من مولاى اويم على مولاى اوست . پروردگارا به ولايت خويش گير آن كه او را به ولايت گيرد و دشمن بدار آن را كه او را دشمن بدارد » . اين حديث حكايت از آن دارد كه ولايت على ( ع ) ولايت رسول خدا ( ص ) و دشمنى و عداوت با او عداوت با رسول خدا ( ص ) است ، در حالى كه هيچ يك از ديگر صحابه از چنين موقعيّتى برخوردار نيست . بنابراين على ( ع ) از ابو بكر و عمر برتر و از آنان به خلافت شايستهتر است .
اين عقيدهء شيعه است و همه بر اين اتّفاق دارند كه على از ديگران برتر مىباشد ، هر چند در اين كه با وجود اين فضل بر ديگران در خلافت نيز بر آنان مقدم است يا مقدم نيست اختلاف فراوانى ميان فرقههايى از شيعه [ و يا منسوبين به تشيّع ] وجود دارد .
به عقيدهء نگارنده ادلّهاى كه شيعه آورده است همه بىترديد اوّلا از فضل على ثانيا از محبّت رسول خدا ( ص ) با او و ثالثا از اين حكايت دارد كه سختترين مأموريّتها از سوى پيامبر ( ص ) به او سپرده مىشد . امّا با همهء اينها اين ادلّه بر اين دلالت نمىكند كه او در تصدى خلافت از آن دو تن ديگر اولى و شايستهتر بود ، زيرا كه اگر پيامبر ( ص ) در تبليغ سورهء توبه به على ( ع ) نيابت داد ابو بكر را در كارى مسؤوليّت داد كه به شؤون زمامدارى و خلافت نزديكتر است و آن همان سپردن مسؤوليت حج سال نهم به اوست . علاوه بر اين رسول خدا ( ص ) او را براى اقامهء نماز برگزيد كه يك امامت صغرى است و همان گونه كه برخى از صحابه گفتهاند
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 582
مساهمون: حسين صابري
ص٥٨٢