سورهء برائت باشد و نيز آن كه - بر اساس آنچه در بيشتر روايات آمده است - رسول خدا ( ص ) به او فرمود : « هيچ كس جز مردى از اهل بيت من [ پيام الهى را ] از جانب من ابلاغ نمىكند » .
اين فرمودهء رسول خدا ( ص ) - بىهيچ ترديدى - يك امتياز خاص براى على ( ع ) و حاكى از گراميداشت او از سوى آن حضرت و نيز اطمينان كامل آن حضرت به او بود . امّا در اين ميان شيعه و ديگر گروههايى كه على را در امر خلافت از ابو بكر و عمر شايستهتر مىدانند از همين روايت براى اثبات اين عقيده استفاده كردهاند كه على ( ع ) از آن دو براى تصدّى خلافت شايستهتر و اولى بود ، زيرا كه خلافت خلافت رسول خداست و خليفه در كار امّت و پيشوايى آن و نيز در اداى وظيفهء تبليغ كه اخصّ اوصاف لازم براى امامت كبرى است به اداى همان كارها و وظايفى مىپردازد كه رسول خدا ( ص ) بدان مىپرداخت آن سان كه روايت رسيده از آن حضرت كه مىفرمايد : « هيچ كس جز مردى از اهل بيت من [ پيام الهى را ] از جانب من ابلاغ نمىكند » همين مطلب را مورد تأييد قرار مىدهد . بنابراين اختصاص خلافت به على ( ع ) بدان سبب است كه خلافت رسول اداى برخى از احكام و يا همهء احكام نبوّت است ، هر چند پس از رسول خدا محمّد ( ص ) پيامبرى ديگر نيست .
آنچه گذشت نخستين دليل اين گروه مىباشد .
امّا دوّمين دليل آنان فرمودهء رسول خدا ( ص ) است كه هنگام جانشين گذاشتن على ( ع ) در ميان خاندان خويش در جريان غزوهء تبوك به او فرمود : « جايگاه تو نسبت به من چون جايگاه هارون نسبت به موسى است ، با اين تفاوت كه پس از من پيامبرى وجود ندارد » .
آنان از اين حديث چنين استفاده كردهاند كه از ميان همهء صحابه على ( ع ) در پيشگاه رسول خدا ( ص ) از موقعيّتى برتر برخوردار بود و بنابراين اگر ابو بكر و عمر فضيلت صداقت را داشتند على ( ع ) به تصريح پيامبر ( ص ) داراى فضيلت برادرى و
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 581
مساهمون: حسين صابري
ص٥٨١