گفته بودند تبرئه كرد و تدبير مكّاران عليه او را باطل ساخت و شعلههاى خشم كسانى را كه عليه او خشمگين شده بودند فرو نشاند .
ب : در دوران خلافت خود و شورش ياغيان عليه او و به حركت درآمدن كينههاى نهفته ، با اين تفاوت كه در اين بار رسول خدا ( ص ) زنده نبود تا ديگر بار در غدير خم به ايراد خطبه بپردازد و بگويد : « پروردگارا به ولايت خويش گير آن را كه او را به ولايت گرفته است و دشمن بدار آن را كه او را دشمن داشته است » .
گماشتن على ( ع ) به قضاوت يمن
741 - بنا بر عادات و رسوم عرب كسى عهدهدار قضاوت مىشد كه سنّش از ديگران بيشتر و تجربه و نيز شناخت او از آداب و عادات قبايل فزونتر باشد . و بدين ترتيب كسانى چون اكثم صيفى كه حدود نود سال از عمر او مىگذشت عهدهدار مىشد . علّت اين امر آن بود كه قضاوت نيازمند تجربهء فراوان و تأثير فراوان قاضى است تا زمينههاى تجربى بيشترى براى حكم او فراهم باشد و طرفين مخاصمات با اعتماد قلبى به حكم و داورى او سر تسليم فرود آورند و از چنان اعتبارى و احترامى در ميان خاندان خود برخوردار باشد كه گفتهء او را سخن مطاع بدانند و به عدالت او ايمان داشته باشند .
به همين دليل هنگامى كه پيامبر ( ص ) مسؤوليّت قضاوت را به استثناى بخشى كه در حوزهء مأموريّت معاذ بن جبل و ابو موسى اشعرى قرار داشت - به على ( ع ) سپرد آن حضرت كه حدود سى و سه يا سى و چهار سال از عمر او مىگذشت سنّ خود را كم دانست و به رسول خدا ( ص ) عرضه داشت كه او از عمر كمى برخوردار است .
ابن ماجد و نيز احمد بن حنبل از على ( ع ) روايت كردهاند كه فرمود : زمانى كه رسول خدا ( ص ) مأموريّت يمن را به من سپرد گفتم : « اى رسول خدا ( ص ) مرا به ميان مردمى كه كهنسالتر از منند مىفرستى با آن كه من هنوز تازه سالم و به