تا آن روز رهبرى كرده و با لشكرى سى هزار نفرى براى نبرد با آنان روانه شود و روشن است كه چنين لشكرى بزرگ نياز به تجهيزات ، سلاح و مركب دارد و جز افراد امين و قوى توان شركت در آن را ندارند .
ابن كثير در اين باره چنين مىگويد :
« ابن اسحاق به سند خود روايت كرده است كه رسول خدا ( ص ) پس عزم سفر كرد و مردم را به آماده شدن و سرعت و شتاب فرمان داد و نيز ثروتمندان را به پذيرش هزينه و خرج كردن در راه اين غزوه و در اختيار قرار دادن مركب به ديگران در راه خدا تشويق كرد . پس گروهى از ثروتمندان مركبهاى ديگران را تأمين كردند كه خداوند جزايشان دهد . در اين ميان عثمان چنان كمك مالى بزرگى تقديم كرد كه كسى مانند آن را تقديم نداشت .
احمد در مسند خود روايت كرده است كه زمانى كه رسول خدا ( ص ) به تجهيز « جيش العسره » پرداخت و از مردم كمك خواست عثمان بن عفان هزار دينار آورد و در دامان پيامبر ( ص ) ريخت .
عبد اللّه بن احمد نيز مىگويد در مسند پدرش چنين ديده است كه پيامبر اكرم ( ص ) به ايراد خطبه پرداخت و مردم را به [ كمك به ] جيش العسره فرا خواند .
در اين هنگام عثمان گفت : « من صد شتر را با جهاز و مهار آن تأمين مىكنم » .
سپس آن حضرت پلهاى از منبر پايين آمد و ديگر بار به تشويق پرداخت و در اين هنگام نيز عثمان گفت : « صد شتر ديگر نيز با جهاز و مهار آن تأمين مىكنم » . [ به ادّعاى راوى ] در اين هنگام رسول خدا ( ص ) فرمود : از اين پس هيچ كارى به عثمان آسيبى نخواهد داشت » .
در جريان تجهيز اين سپاه رسول خدا ( ص ) به مردم فرمود : « هر كس جيش العسره را تجهيز كند خداوند او را خواهد آمرزيد » « 10 » .
بدين ترتيب مشاهده مىكنيم كه در ميان مؤمنان گروهى چون عبد الرحمن بن عوف وجود داشتند كه تنها زاد و توشه و مركب خويش را تأمين كردند و گروهى
هامش
( 10 ) - البداية و النهاية . ج 5 . ص 4 .