مىريزد و بنيان آن را در هم مىشكند و بنابراين براى هيچ ملّتى با ستم قدرت فراهم نخواهد شد و براى هيچ گروهى جز به عدالت سربلندى حاصل نخواهد گشت .
رسول خدا ( ص ) به بريدن دست اين زن مخزومى فرمان داد تا مردم بدانند قريش كه به اصل و نسب خود مىبالد با ديگران يكسان است . اين ماجرا همچنين ضربهاى سخت بر گردهء تعصبّات جاهلى بود .
گفتنى است اين زن پس از بريده شدن دستش به اسلام پايبند و علاقهمند ماند و آن سان كه رسول اكرم ( ص ) فرموده بود دريافت كه همين دست بريده شده او را از گناه پاك كرده است .
تحريم متعه
651 - بخارى و ديگران آوردهاند كه متعه در جريان فتح مكّه به صورت قطعى و نهايى تحريم شد و اين تحريم جواز قبلى آن را براى هميشه و تا قيامت نسخ كرد .
از آن پيش در جريان بحث از احكام شرعى مقرّر شده در غزوهء خيبر دربارهء متعه سخن گفتيم و اينجا به صورت خلاصه يادآور مىشويم كه متعه هرگز حتّى براى يك لحظه هم حلال نشده و بلكه چيزى از قبيل انتخاب دوست زن است كه رسول خدا ( ص ) مدّتى دربارهء آن ، آن همچنين حرامى به ادّعاى مؤلف سكوت كرده است [ ! ] و در اين مدّت اين پديده نوعى از عقود موجود بوده كه با فرمان رسول خدا ( ص ) در مورد از ميان رفتن عقود جاهليت اين نيز از ميان رفت و منع شد « 22 » .
هامش
( 22 ) - ما پيش از اين نيز گفتيم كه متعه يكى از انواع ازدواج است كه خداوند آن را حلال كرده و با اجتهادهاى مخالف نص ممنوع شده است . همچنين به نقل از منابع اهل سنت و گروهى از صحابه آورديم كه اين ازدواج مشرع در عصر رسول خدا ( ص ) ، دوران ابو بكر و اوايل دوران خلافت عمر رواج داشته ، بىآن كه اختصاص به حالتى خاص و يا اختصاص به جنگ داشته باشد و در اين ميان تنها عمر آن را منع كرد و ديگران نيز در پى او رفتند . - م .