خطا و از آن نظر كه فعل ضرب قصد شده و شخص عمدا دست به اين كار زده است شبيه عمد به نظر مىرسد و به همين سبب رسول خدا ( ص ) آن را « عمد خطا » ناميده است ، چرا كه اين قتل در مقدّمات آن عمدى و در نتيجه و فرجام آن غير عمدى است .
حكم ارث ميان مسلمان و كافر
648 - هنگامى كه رسول خدا ( ص ) به مكّه آمد هيچ خانهاى از خانههاى بنى هاشم را كه خانه به شمار آيد نيافت و آن خانهاى را نيز كه قبل از هجرت از آن او بود پيدا نكرد و فرمود : « آيا عقيل براى ما خانهاى باقى گذاشته است ؟ » وى به همين سبب خود را مسافر شمرد .
اين مسأله از آن حكايت دارد كه وقتى كسى به شهر اصلى خود برگردد هنوز نيز مسافر خوانده خواهد شد مگر اين كه به همان خانهاى برگردد كه در آن اقامت داشته است . لذا اگر خانهء قبلى خود را نيابد « مقيم » محسوب نمىشود و همچنان عنوان مسافر را خواهد داشت ، آن سان كه رسول خدا ( ص ) على رغم اين كه مكّه موطن و زادگاه او بود از آنجا كه خانهء خود را نيافت خود را مسافر شمرد و به استناد همين سفر روزه نگرفت و نماز را شكسته به جاى آورد « 21 » .
زمانى كه عليه عثمان شوريدند يكى از انتقاداتى كه بر او داشتند آن بود كه چرا در مكّه نماز خود را شكسته ادا نكرده است . امّا بعد از آن روشن شد او در مكّه
هامش
( 21 ) - البتّه تفسير مؤلّف در مورد عمل رسول خدا ( ص ) تنها تفسير ممكن نيست ، چه اين كه عمل رسول خدا ( ص ) مبنى بر شكسته خواندن نماز مىتواند به سبب اعراض آن حضرت از سكونت در مكّه باشد ، آن سان كه فرموده آن حضرت در پاسخ به نگرانى انصار در مورد باقى ماندن ايشان در مكّه يا بازگشت به مدينه به همين مطلب اشاره دارد . بنابراين اگر تفسير اخير را بپذيريم « اعراض از وطن اوّليّه » موجب آن خواهد شد كه شخص هنگام بازگشتى چند روزه به آنجا - آن هم نه به قصد ماندن و آن هم با اقامتى كمتر از ده روز - حكم مسافر را داشته باشد نه اين كه « نيافتن خانهء قبلى » موجب چنين حكمى باشد . - م .