سريّهء بنى قضاعه
600 - بتدريج سريّههاى رسول خدا ( ص ) به سمت سرزمين شام صورت مىگرفت تا در نواحى مجاور آن سرزمين به گشت زنى بپردازند و از اوضاع و احوال آن مناطق اطّلاعات تازهاى به دست آورند و اين ، مقدّمه و يا يك گشت شناسايى براى غزوهاى باشد كه چندى بعد رسول خدا ( ص ) قصد انجام آن را در آن نواحى داشت .
بدين ترتيب پيامبر ( ص ) كعب بن عمير غفارى را در رأس يك گروه پانزده نفرى به سوى بنى قضاعه در نواحى مجاور شام فرستاد . اين گروه با جمعيّت فراوانى روبرو شد و آنان را به اسلام دعوت كرد ، امّا آنها مسلمانان را هدف تيرهاى خود قرار دادند و به تقاضاى آنها پاسخ مثبت ندادند . اصحاب رسول خدا ( ص ) كه چنين ديدند على رغم شمار اندك گروه خود به نبرد سختى عليه آنان دست زدند .
مشركان نيز با سپاه انبوه خود با آنان جنگيدند و همهء مؤمنان - جز يك تن - در راه دعوت به اسلام جان باختند . آن يك تن نيز در ميان كشتگان با جراحتهاى فراوانى كه برداشته افتاده بود و مشركان گمان كرده بودند كه مرده است . امّا چون شب فرا رسيد ، خود را از آن صحنه دور ساخت و به رسول خدا ( ص ) رساند . آن حضرت در اين انديشه برآمد تا براى مقابله با آن مشركان سپاهى را روانه كند ، امّا به ايشان خبر رسيد كه آنان در صحرا به نقطهاى ديگر نقل مكان كردهاند .
ممكن است كسى در اينجا به طرح اين سؤال بپردازد كه چرا رسول خدا ( ص ) گروههاى چنين اندكى را مىفرستاد تا مشركان با سپاهيان انبوه خود كه اين گروهها توانايى رويارويى با آنها را نداشتنهاند بر آنان چيره شوند و در نتيجه همه يا اكثريّت آنان كشته شوند .
پاسخ آن است كه ، هدف اولّيّهء اين گروهها تبليغ و دعوت مردم به اسلام بود ، امّا آنان با مردمانى سرسخت روبرو مىشدند كه نه تنها به دعوت ايشان پاسخ