به شام و سپس به دربار پادشاه روم فرستاد . امّا در شام شرحبيل بن عمرو غسّانى مانع ادامهء راه او شده ، او را در بند كشيد و به دربار خود برد و به قتل رساند . تا آن زمان هيچ يك از فرستادگان رسول خدا ( ص ) نزد سران حكومتهاى موجود به قتل نرسيده بودند و اين نخستين مورد بود . به همين دليل وقتى اين خبر به آن حضرت رسيد بر او گران آمد و در چنين شرايطى ناگزير بود با قدرت در مقابل اين خيانت و مكر بايستد ، هر چند به قيمت رويارويى با ابر قدرت روم تمام شود ، چرا كه آنان مؤمنان را به علّت ديندارى مورد آزار و قتل قرار داده بودند و اين باعث ترساندن و ارعاب ديگر كسانى مىشد كه قصد پذيرش اسلام را داشتند . وانگهى ، آنها فرستادهء رسول خدا ( ص ) را در شرايطى به قتل رسانده بودند كه قدرت آن حضرت قدرت برتر در سرزمين جزيرة العرب شده بود . بنابراين لزوما مىبايست به رويارويى با اين خيانت پرداخته شود ، زيرا سكوت در برابر آن ذلّتى براى مؤمنان و بلكه ذلّتى براى همهء اعراب به شمار مىرفت و اين در حالى بود كه آنان در صدد اقامهء دعوت به حق و حمايت از ملّتها در برابر حاكمان سركش و ستمگر بودند .
چنين بود كه در ماه جمادى الاولى و در سال هشتم هجرت ، پيامبر اكرم ( ص ) سپاهى را كه شمار آن سه هزار تن و شايد بزرگترين سپاهى بود كه تا آن زمان اعزام مىشد به نواحى بلقاء در شام اعزام كرد .
آن حضرت فرماندهى اين سپاه را بر عهدهء زيد بن حارثه ، در صورت كشته شدن او بر دوش جعفر بن ابى طالب و در صورت شهادت او نيز به مسؤوليّت عبد اللّه بن رواحه گذاشت و در صورت شهادت هر سه آنها انتخاب فرمانده را به خواست سپاهيان واگذار فرمود .
پس از آن كه اين سپاه از مدينه فاصله گرفت به آنان خبر رسيد كه هرقل در نقاطى از سرزمين بلقاء با صد هزار سپاه رومى اردو زده و بسيارى از مسيحيان عرب كه شمار آنان به يكصد هزار تن مىرسد نيز به او پيوستهاند .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 208
مساهمون: حسين صابري
ص٢٠٨