سريّهء شجاع بن وهب
599 - رسول خدا ( ص ) به اعزام گروههاى گشتى براى شناسايى اوضاع و احوال قبايل و مناطق - بويژه مناطقى كه از آن ناحيه آسوده خاطر نبود - پرداخت .
آن حضرت شجاع بن وهب را در رأس يك گروه بيست و چهار نفرى به مقصد گروهى از هوازن اعزام كرد و به آنان مأموريّت داد بر آن گروه يورش برند .
اين گروه شبانه راه مىپيمود و در روز مخفى مىشد . بدين ترتيب توانست به صورت غافلگيرانه جمع مورد نظر را مورد هجوم قرار دهد . از آنجا كه شجاع بن - وهب از افراد خود خواسته بود به تعقيب دشمن نپردازند ، آنان پس از فرار دشمنان شتران و گوسفندان فراوانى از ايشان به غنيمت گرفتند و به مدينه بردند كه تنها از اشتران آن غنايم سهميّهء هر يك از آنان پانزده شتر شد .
پس از اين سريّهء خاندان مورد تهاجم اسلام آورد . به مدينه آمدند و از رسول خدا ( ص ) خواستند زنانى را كه از آنان به اسارت گرفته شدهاند برگرداند و آن حضرت نيز پس از مشورت با فرمانده اين سريّه آنها را برگرداند .
ابن كثير در البداية و النهاية دربارهء اين سريّه مىگويد :
« احتمال دارد اين سريّه همان سريّهاى باشد كه شافعى از مالك از نافع از ابن عمر روايت كرده است كه رسول خدا ( ص ) گروهى را به سوى نجد فرستاد كه عبد اللّه بن عمر نيز خود در آن حضور داشت . عبد اللّه دربارهء آن سريّه مىگويد : « شتران فراوانى به غنيمت به دست ما افتاد و سهميّهء هر كدام از ما دوازده شتر شد و هر يك نيز به رسول خدا ( ص ) يك شتر داديم » « 10 » .
اما به عقيدهء نگارنده اين دو جريان ، از دو سريّهء جداگانه حكايت دارد كه يكى به قصد نجد و ديگرى به سمت هوازن اعزام شده است .
هامش
( 10 ) - همان ، ص 240 . - م .