روى شانه چپ انداخت و سمت ديگر را زير بغل دست راست قرار داد و دست را از ردا بيرون گذاشت . آنگاه فرمود : « خداوند آن بندهاى را رحمت كند كه امروز از خود قدرتى به اينان نشان دهد » . سپس ركن را استلام كرد و در حال هروله به طواف پرداخت و اصحاب او نيز طواف را آغاز كردند تا آنجا كه خانه در ميان طواف كنندگان غرق شد . پيامبر در ادامهء طواف خود پس از استلام ركن يمانى حالت راه رفتن به خود گرفت و چون ديگر بار به ركن حجر الاسود رسيد هروله آغاز كرد و سه شوط به اين كار ادامه داد و پس از آن چهار شوط ديگر را در حالت راه رفتن عادى طى كرد » « 3 » .
بسيارى از مشركان براى نخستين بار چنين گمان كردند كه حالت هروله در طواف ، كه نوعى راه رفتن حاكى از قدرت و ميان رفتن و دويدن است و اختصاص به وضع آن روز داشت به سبب آن است كه جنگها مسلمانان را ناتوان ساخته و قدرت آنان را گرفته است و به همين دليل مسلمانان مىخواستند با هروله كردن در طواف قدرتمند بودن خود را نشان دهند . امّا چون رسول خدا ( ص ) در جريان حجة الوداع نيز در سه شوط اوّل طواف هروله كرد دريافتند كه هروله كردن اختصاص به آن روز نداشته و بلكه يك سنّت مشروع و پيروى از آن لازم است .
بخارى و مسلم به نقل از ابن عبّاس در اين باره چنين حديث آوردهاند :
« رسول خدا ( ص ) و اصحاب او در صبحى روشن ( در ذى القعدهء سال هفتم ) وارد مكّه شد . مشركان گفتند : « اينك گروهى بر شما وارد مىشود كه گرماى يثرب آنان را سست و ضعيف كرده است » . پس رسول خدا ( ص ) فرمان داد در سه شوط نخست طواف تنها ميان دو ركن يمانى و حجر الاسود به حالت راه رفتن و در باقيماندهء آن به حالت هروله طواف به جاى آورند و اين در حالى بود كه هيچ چيز جزء ملاحظه كردن مسلمانان آن حضرت را از اين باز نداشت كه فرمان دهد همهء طواف با حالت هروله به جاى آورده شود » « 4 » .
هامش
( 3 ) البداية و النهاية ، ج 4 ، ص 227 . - م .
( 4 ) همان ، ص 231 .