بر مىآيد پس از غزوهء حنين بوده است - عيينة بن بدر رئيس بنى عامر خواهان ديه عامر بن اضبط شد و رسول خدا ( ص ) نيز از او خواست نقدا پنجاه شتر از آن حضرت بپذيرد تا زمانى كه به مدينه باز گردد پنجاه شتر ديگر نيز در اختيار او قرار دهد . او در ابتدا اين درخواست را رد كرد امّا سرانجام آن را پذيرفت .
پيامبر اكرم ( ص ) ديهء عامر را از بيت المال پرداخت . اين نمونهء والايى از روح تعاون در جامعهء اسلامى و نيز نمونهاى از مراقبت از جان انسانهاست ، هر چند در اين ماجرا مقتول مسلمان نبود .
علماى سيره و سنّت گفتهاند سريّههايى كه پس از خيبر و وادى القرى صورت گرفت چندان سريّههاى با اهميّتى به هدف جنگ نبوده ، بلكه اين سريّهها در پى رخدادهاى كوچكى و به منظور ايجاد روح ابهت براى اسلام و از ميان بردن شوكت بدخواهان و يا آشنايى با اوضاع و احوال اعراب صورت مىگرفته است و به عبارت ديگر به گروههاى گشتى شبيه است كه به منظور احتياط و نيز تأديب كسانى كه در انديشهء تجاوز عليه مسلمانان بر مىآمدند در سرزمين جزيرة العرب به گشت مىپرداختند .
عمرة القضاء
590 - توافق رسول خدا ( ص ) با مشركان در حديبيّه بر اين مبنا صورت گرفته بود كه آن حضرت آن سال را از رفتن به مكّه صرف نظر كند ، تا نگويند كسى به رغم خواستهء مردم آن شهر توانسته است بدان وارد شود و سال بعد بدون هيچ سلاحى جز سلاح مسافر براى عمره به مكّه بيايد و سه روز در آنجا توقّف كند و به طواف و سعى بپردازد و آنگاه از احرام بيرون آيد و مكّه را ترك كند .
چون ذى القعدهء سال بعد از حديبيّه سال هفتم هجرت فرا رسيد رسول خدا ( ص ) براى عمره قصد مكّه كرد . اين عمره به عمرة القضاء و نيز عمرة القصاص ناميده شده و وجه تسميهء آن به عمرة القصاص آن است كه اين عمره به