مسلمان و نيز زنان پاكدامنى از ميان كسانى كه قبل از شما به آنان كتاب داده شده است البتّه هنگامى كه مزد آنان را به آنان بدهيد و با پاكدامنى چنين رابطهاى برقرار كرده بدكار نباشد و دوست زن نگيريد » . « 17 »
مراد از دوست زن گرفتن كه در اين آيات مورد نهى قرار گرفته توافقى ميان زن و مرد است مبنى بر اين كه [ بدون برقرارى پيوند ازدواج ] مدّت زمان مشخّصى را با مزد مشخّص در كنار يكديگر زندگى كنند و با پايان يافتن مدّت از هم جدا شوند .
اين قرارداد با متعه درست يك چيز است . « 18 »
نهى رسول خدا از متعه
571 - هيچ اذن صريحى از پيامبر ( ص ) دربارهء متعه نرسيده و تنها آنچه از آن حضرت رسيده نهى صريحى از اين كار است و كسانى كه قائل به جواز آن شدهاند چنين اذنى را از مفهوم نهى استفاده كردهاند چرا كه [ به عقيدهء آنان ] نهى بايد موضوع داشته باشد و هيچ موضوعى براى متعه متصوّر نيست مگر آن كه بگوييم قبلا اذنى در مورد آن وجود داشته است .
همهء علما [ به نظر مؤلّف ] بر اين اتّفاق دارند كه نخستين نهيى كه از متعه صورت گرفت در جريان غزوه خيبر بود و سپس اين نهى در پنج مورد ديگر تكرار شد : در عمرة القضاء ، در غزوه تبوك ، در فتح مكه و در حجّة الوداع .
البتّه اگر تضافر اخبار بر اين مطلب وجود نداشت كه رسول خدا ( ص ) متعه را جايز دانسته است مىگفتيم اين نهىها همه به خاطر تأكيد بر منع متعه صورت
هامش
( 17 ) - مائده / 5 .
( 18 ) - باز هم مىپرسيم آيا به صرف شباهت ظاهرى ميان دو چيز آن دو را بايد يك چيز خواند ؟ آيا حتّى بنا به عقيدهء قائلان به قياس چنين قياسى را مىتوان جارى ساخت ؟ و آيا اگر چنين قياسى درست باشد اجازه خواهيد داد بگوييم توافق ميان زن و مرد براى يك زندگى مشترك دائمى يا بدون ذكر شرط ، بىآن كه صيغهاى براى عقد خوانده شود با عقد ازدواج دائم يك چيز است ؟ . م .