قرآن كريم مىفرمايد : « آنچه غير از اينهاست [ گروههايى از زنان كه به عنوان محرم ذكر شدهاند ] همه براى شما حلال مىباشد كه از آنان با اموال خود همسر بگيريد و به پاكدامنى اين كار را برگزار كنيد و به كارهاى زشت دامن نيالاييد و از ميان زنان دوست نگيريد » « 15 » همچنين دربارهء ازدواج با كنيزان مىفرمايد : « هر كه از شما كه توانگرى آن را نداشته باشد تا با زنان پاكدامن و مؤمن [ حرّ ] ازدواج كند از آن كنيزان مؤمن كه در اختيار داريد به همسرى بگيرد و خداوند به ايمان شما آگاهتر است . پس با اين زنان با اجازهء اولياءشان ازدواج كنيد و مزد آنان را به قدر معروف بدهيد مشروط به آن كه آن زنان پاكدامن باشند و نه بدكاره و نه صاحبان دوستانى از مردان » . « 16 » در جاى ديگرى نيز قرآن كريم در مورد حلال بودن ازدواج با زنان اهل كتاب مىفرمايد : « امروز پاكيزهها برايتان حلال شده و نيز خوراك اهل كتاب براى شما حلال و آنچه شما مىخوريد نيز براى آنان حلال است و همچنين زنان پاكدامن
هامش
ربيعة بن اميه ، سمير يا سمرة بن جندب ، سعيد بن جبير ، طاووس يمانى ، عطاء ابو محمّد مدنى ، سدى ، مجاهد ، زفر بن اوس مدنى ، ابن جريح مكى ، مالك بن انس [ در يكى از دو قول او ] و فخر الدين زيلعى . ( الغدير ، ج 6 ، ص 222 - 220 به نقل ) همچنين فخر رازى در تفسير خود مىگويد : « مسلمانان همه بر اين اتفّاق دارند كه متعه در ابتداى اسلام جايز بود » . ( التفسير الكبير ، ج 10 ، ص 49 ) وى در جاى ديگرى نيز مىگويد : « ما منكر آن نيستيم كه در ابتداى امر متعه جايز بود » . ( همان . ص 53 ) . حعباص مىگويد : « اهل نقل در اين اختلاف ندارند كه متعه در برخى اوقات جايز بود و رسول خدا ( ص ) آن را مباح فرموده بود » . ( اللمعة الدمشقيه با حواشى كلانتر ، ج 5 ، ص 247 . به نقل از احكام القرآن ، ج 2 ، ص 178 . ) نووى نيز مىگويد : « ثابت است كه نكاح متعه در اوّل اسلام جايز بود » . ( همان ، به نقل از شرح نووى بر صحيح مسلم ، ج 9 ، ص 197 ) جالب اينجاست كه در اين عبارت با واژهء « نكاح متعه » از ازدواج موقّت ياد شده و اين همان چيزى است كه مؤلّف كتاب حاضر از به كار بردن آن ابا دارد . - م .
( 15 ) - مائده / 5 .
( 16 ) - نساء / 25 .