( ( 2494 ) ) گاه حيوان قاصد خونت شده * گه سر خود را به دندان دده
ن 749 14 - ك 255 27
دده : دد است .
( ( 2496 ) ) گه ندات آمد ازين چرخ نقىّ * كه شقيىّ و شقيىّ و شقىّ
ن 749 16 - ك 255 29
نقىّ : پاك .
( ( 2504 ) ) توبه را از جانب مغرب درى * باز باشد تا قيامت بر ورى
ن 750 1 - ك 255 35
ورى : بيا . امالهء ورى به الف . يعنى خلق .
( ( 2507 ) ) آن همه گه باز باشد گه فراز * و آن در توبه نباشد جز كه باز
ن 750 5 - ك 255 36
فراز : به معنى بسته و گشاده هر دو آمده . از اضداد است .
( ( 2513 ) ) خالق دريا و دشت و كوه و تيه * ملكت او بىحد و او بىشبيه
ن 750 13 - ك 256 6
تيه : به تاء مثنّاة فوق ، پس تحت بيابان - كما مرّ .
اوست بر هر پادشاهى پادشا
حكم او را يفعل الله ما يشا
ن ندارد - ك 256 8
حكم او را : به سكون ميم . يعنى حكم او راست . مىكند آن چه مىخواهد .
( ( 2516 ) ) بو كه ز ان خوش وعدههاى مغتنم * بر گشايد قفل كفر صد منم
ن 750 16 - ك 256 9
مغتنم : غنيمت داشته شده .
( ( 2525 ) ) گه ز عكس جوشش آب حميم * آب ظلمم كرده خلقان را رميم
ن 751 4 - ك 256 14
حميم : آب گرم متعفّن .
رميم : استخوان پوسيده .
( ( 2526 ) ) من ز عكس زمهريرم زمهرير * يا ز عكس آن سعيرم چون سعير
ن 751 5 - ك 256 14
سعير : آتش افروخته .