تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١
( ( 1948 ) ) هر كه او عاقل بود او جان ماست * راح او و روح او ريحان ماست
ن 722 10 - ك 247 6 راح او و روح او : به اضافه جايز است ، و مبتدا و خبر هم . و راح خمر است . و روح - به فتح - راحت و رحمت و نسيم . و ريحان گياه خوشبو ، كما فى قوله تعالى * ( فَرَوْحٌ وَرَيْحانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ . 56 : 89 ( 1 )
( ( 1950 ) ) نبود آن دشنام او بىفايده * نبود آن مهمانيش بىمايده
ن 722 12 - ك 247 7 نبود آن مهمانيش بىمايده : طعام و خوان كه بر آن طعام باشد . و اينجا تاب هر دو دارد . و اما در ما بعد طعام مراد است . خاصه در قولش جامه از ديگش سيه نى مائده
( ( 1954 ) ) مايده عقلست نى نان و شوى * نور عقلست اى پسر جان را غذى
ن 722 15 - ك 247 9 شوى : به كسر شين معجمه ، كباب .
( ( 1960 ) ) عقل دو عقل است اول مكسبى * كه در آموزى چو در مكتب صبى
ن 722 22 - ك 247 13 عقل دو عقل است : كما قال امير المؤمنين على عليه السلام :
رأيت العقل عقلين فمطبوع و مسموع و لن ينفع مسموع إذا لم يك مطبوع
( ( 1965 ) ) چون ز سينهء آب دانش جوش كرد * نه شود گنده نه ديرينه نه زرد
ن 723 5 - ك 247 15 چون ز سينه . . . :
صندوق پر از كتاب سودى ندهد بايد كه كتابخانه در سينه بود
( ( 1966 ) ) ور ره نبعش بود بسته چه غم * كو همىجوشد ز خانه دم به دم
ن 723 6 - ك 247 16 نبع : جوشيدن آب از زمين .
( ( 1992 ) ) يك سريّه مىفرستادى رسول * بهر جنگ كافر و دفع فضول
ن 724 15 - ك 247 33
هامش
( 1 ) قرآن كريم سورهء واقعه آيهء 89 . .