* ( فَبَعَثَ الله غُراباً يَبْحَثُ فِي اَلأَرْضِ لِيُرِيَه كَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيه قالَ يا وَيْلَتى أَ عَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هذَا اَلْغُرابِ فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي فَأَصْبَحَ مِنَ اَلنَّادِمِينَ . 5 : 31 ( 1 )
( ( 1307 ) ) دفن كردش پس بپوشيدش به خاك * زاغ از الهام حق بد عِلْمناك
ن 690 18 - ك 237 3
علمناك : ناك حرف اتصاف است - در فارسى - چون نمناك و غمناك .
( ( 1309 ) ) عقل كل را گفت ما زاغَ الْبَصَر * عقل جزوى مىكند هر سو نظر
ن 690 20 - ك 237 4
عقل كل را گفت ما زاغ البصر : اقتباس است از كريمهء * ( ما زاغَ اَلْبَصَرُ وَما طَغى . 53 : 17 ( 2 )
( ( 1317 ) ) در زمين گر نيشكر ور خوردنى است * ترجمان هر زمين بنت وى است
ن 691 6 - ك 237 8
ترجمان : مفسر لسان .
( ( 1319 ) ) گر سخن كش يابم اندر انجمن * صد هزاران گل برويم چون چمن
ن 691 8 - ك 237 9
انجمن : فارسى . مجلس ، و به معنى گروه مردم نيز آمده .
( ( 1325 ) ) گبر ديدى كو پى سگ مىرود * سخرهء ديو ستنبه مىشود
ن 691 14 - ك 237 12
ستنبه : به سين مهمله و تاى فوقانيه - چون شكنبه - فارسى . كريه المنظر درشت كه طبع از ديدنش هراسان گردد .
( ( 1326 ) ) در پى او كى شدى مانند هيز * پاى خود را واكشيدى گبر تيز
ن 691 15 - ك 237 13
هيز : به حاى مهمله ، چون هيز ، نامرد و مخنث و ناپاك دامن . فارسى .
تيز : تند .
( ( 1332 ) ) تو به جد كارى كه بگرفتى بدست * عيبش اين دم بر تو پوشيده شدست
ن 691 21 - ك 237 16
عيبش اين دم بر تو پوشيده شدست : حُبُّكَ لِلشَّيءِ يُعْمى وَيُصِمُّ . و اگر عيب كارها پوشيده
هامش
( 1 ) قرآن كريم سورهء مائده آيهء 31 . .
( 2 ) قرآن كريم سورهء نجم آيهء 17 . .