به حسب باطن مَنْ تَخَلَّقَ بِأخْلاقِه لَحِقَ بِهِمْ .
( ( 542 ) ) مگسل از پيغمبر ايام خويش * تكيه كم كن و بر فن و بر كام خويش
ن 652 20 - ك 225 8
مگسل : مَنْ ماتَ وَلَمْ يَعْرِفْ إمامَ زَمانِه ماتَ مِيْتَةَ الجاهِليَّةِ . ( 1 )
( ( 547 ) ) يك زمان چون خاك سبزت مىكند * يك زمان پر باد و گبزت مىكند
ن 653 4 - ك 225 10
گبز : به گاف فارسى ، و زاى معجمه ، به وزن طرز . چيزِ قوىِ سطبر .
( ( 548 ) ) جسم عارف را دهد وصف جماد * تا بروياند گل و نسرين شاد
ن 653 5 - ك 225 11
تا بروياند گل و نسرين شاد : يعنى پُر و بسيار ، كه به اين معنى هم آمده است . و مىشود كه به معنى مشهور باشد ، كه اضافه لادنى ملابسه باشد ، يا توصيف به تشبيه باشد به جهت شكفتن ، چنان كه گل خندان گويند .
( ( 550 ) ) مغز را خالى كن از انكار يار * تا كه ريحان يابد از گلزار يار
ن 653 7 - ك 225 12
تا كه ريحان : اشارت است به كريمهء * ( فَأَمَّا إِنْ كانَ مِنَ اَلْمُقَرَّبِينَ فَرَوْحٌ وَرَيْحانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ 56 : 88 - 89 . ( 2 )
( ( 551 ) ) تا بيابى بوى خلد از يار من * چون محمّد بوى رحمن از يمن
ن 653 8 - ك 225 12 چون محمّد : اشارت است به حديث إنّى لأَجِدُ نَفَس الرَّحْمنِ مِنْ قِبَلِ الْيَمَنِ . ( 3 ) و مراد به يمن عالم جبروت است ، كه احكام وجوب و صفات الله بر جبروتيان غالب ، و احكام امكان مغلوب است . و در قرآنِ مجيد تعبير از آن به وادى ايمن شده . ( 4 ) و طايفهء اويسيه حديث را اشارت گرفتهاند به كينونت اويس قرنى در يمن . و على اىّ تقدير حديث را امام مجسّمه احمد بن حنبل هم بر ظاهر خود باقى نگذاشته - با اصرار او بر عدم صرف كتاب و سنت از ظاهر خود - مثل صرف او دو حديث ديگر را نيز : يكى قَلْبُ الْمُؤْمِنِ بَيْنِ إصْبَعَيْنِ مِنْ أصابعِ الرَّحْمنِ يُقَلِّبُه كَيْفَ يَشاءُ ، ( 5 ) و ديگر حَجَرُ الأسْوَدِ
هامش
( 1 ) كافى ، ج 1 ، ص 376 . .
( 2 ) قرآن كريم سورهء واقعه آيهء 89 . .
( 3 ) عوالى اللآلي ، ج 1 ، ص 51 . .
( 4 ) قرآن كريم سورهء قصص آيهء 30 . .
( 5 ) مستدرك حاكم ج 1 ص 525 . .