برگردند و ترك مدينه را كه خواست رسول خدا ( ص ) بود بپذيرند ، بىآن كه جنگ و محاصره و يا فشار و اجبارى در كار باشد .
يهوديان از در سازش درآمدند و از پيامبر درخواست كردند از كشتن آنان خوددارى كند و تنها آنها را از مدينه بيرون براند و در مقابل آنان متعهّد مىشوند بيش از يك بار شتر با خود همراه نبرند .
پيامبر ( ص ) نيز اين خواسته را پذيرفت و آنان آنقدر از اموال خود كه بر بار شتر جاى مىگرفت با خود برداشتند گاه از سرخسّت مىشد كه برخى از آنان در خانه خود را بر مىداشتند و روى بار شتر مىگذاشتند و با خود مىبردند .
اين راندهشدگان به خيبر رفتند و در آنجا در كنار بنى قينقاع در دژهاى خيبر پناه گزيدند و برخى نيز روانهء شام شدند .
از جمله كسانى كه از اشراف و بزرگان بنى نضير بودند و به خيبر رفتند و در آنجا از سران يهود و به شمار مىآمدند و مردم از آنها فرمان مىبردند مىتوان از حيى بن اخطب و ابن ابى الحقيق نام برد .
همچنين لازم به يادآورى است كه محاصره و بيرون راندن اين يهوديان از سوى رسول خدا ( ص ) شانزده روز به طول انجاميد و اكثر آيات سورهء حشر در همين باره نازل شد ، آنجا كه مىفرمايد : « آنچه در آسمانها و زمين است خداوند را تسبيح كرد و او عزتمند و حكيم است او همان كسى است كه كافران اهل كتاب را براى اوّلين بار از خانههاى خود بيرون راند [ در حالى كه ] شما گمان نمىكرديد كه بيرون بروند و آنان خود نيز گمان داشتند كه دژهايشان آنان را در مقابل خداوند حفاظت خواهد كرد . پس خداوند از آنجا كه آنان گمان نداشتند برايشان وارد آمد و ترس را در دلهاى آنان افكند و آنان خانههاى خود را به دست خود و به دست مؤمنان ويران مىكردند . پس اى صاحبان بصيرت عبرت برگيريد . اگر نبود اين كه خداوند ترك خانه و كاشانه را براى آنان تقدير كرده بود ، آنان را در دنيا گرفتار عذاب و شكنجه مىساخت و براى آنان در آخرت عذاب آتش است . اين بدان سبب است كه آنان با
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 586
مساهمون: حسين صابري
ص٥٨٦