دهد با او انجام دهد كه « حرمتها با يكديگر برابر و در مقابل همديگر است . پس هر كس عليه شما تعرّض و ستمى روا داشت با تعرضى همانند با او مقابله كنيد و از خداوند پروا داشته باشيد و بدانيد با پرهيزگاران و پرواپيشگان است » « 4 » .
پيامبر ( ص ) عمرو بن اميّه ضمرى را كه از دلاوران چابك عرب بود و مسلمان شده و بر اين عقيده استوار مانده بود به همراه سلمة بن اسلم به مكّه روانه ساخت تا به بررسى اوضاع و احوال مكّه بپردازند و ابو سفيان را به قتل برسانند .
آن دو به مكّه رفتند و طواف كردند و نماز گزاردند ، اما مردم مكه از وجود آن دو آگاه شدند . از آنجا كه عمرو از دلاوران عرب در جاهليّت بود و از قدرت و دلاورى او بيم داشتند گروهى براى رويارويى با او آماده شدند ولى وى از آنجا كه نقشهء او و دوستش برملا شده بود از رويارويى با آنها خوددارى كرد و از مكّه به سوى مدينه برگشت . در طول راه در حالى كه سلمه خود را زودتر از دوستش به مدينه رسانده بود ، دوست او عمرو به نبرد با افرادى كه به صورت فردى به تعقيب او آمده بودند پرداخت ، برخى را به قتل رساند و برخى را به اسارت گرفت و به همراه اسيران خود به مدينه بازگشت .
حادثه بئر معونه
448 - در همين ماه كه ماجراى رجيع رخ داد يعنى در ماه صفر سال چهار هجرت اين حادثه به وقوع پيوست . ماجرا از اين قرار بود كه ابو براء عامر بن مالك بن جعفر مشهور به « ملاعب الاسنه » به مدينه آمد و رسول خدا ( ص ) اسلام را بر او عرضه داشت و وى را به اسلام دعوت كرد . ابن اسحاق دربارهء او و ماجرايش مىگويد :
« او اسلام نياورد ، هر چند از آن ، دورى نيز نجست ، بلكه گفت : « اى محمّد ( ص ) اگر امكان داشت مردانى از اصحاب خود به سوى مردم نجد
هامش
( 4 ) - بقره / 194 .