نمىكند و آن كه را تو هدايت كنى كسى گمراه نتواند كرد ؛ آنچه را تو ندهى كسى ديگر نمىدهد و آنچه را تو بدهى كسى نتواند گيرد ؛ آنچه را تو دور سازى كسى نزديك نكند و آنچه را تو نزديك سازى كسى دور نتواند كرد ؛ پروردگارا از بركت و رحمت و فضل و روزى خود بر ما گشايش ده . پروردگارا آن نعمت جاويدى از تو مىخواهيم كه از ميان نمىرود و تغيير نمىپذيرد . پروردگارا در روز گرفتارى از تو نعمت و آسايش و در روز ترس از تو امنيّت مىخواهم . پروردگارا به تو پناه مىبرم از شر آنچه به ما دادهاى و از شر آنچه ندادهاى . پروردگارا ايمان را براى ما دوست داشتنى قرار ده ، آن را در دلهايمان زينت ده و زيبا بنماى و كفر و بدكارى و نافرمانى را بر ايمان ناخوشايند قرار ده و ما را از راه يافتگان بدار . پروردگارا ما را مسلمان بميران و مسلمان زنده بدار و ما را به نيكان و صالحان ملحق ساز بىآن كه خوارى ببينيم و يا فريب خوريم . پروردگارا خود با آن كافرانى بجنگ كه رسولان تو را تكذيب مىكنند و سدّ راه تو مىشوند و پليدى و عذاب خويش را بر آنان روا بدار .
پروردگارا خود با آن كافرانى بجنگ كه كتابى بدانان داده شده كه حقّ است » .
دعاى فوق را احمد در مسند و نسائى نيز در سنن خود روايت كرده است .
بدينسان رسول خدا ( ص ) و اصحاب او در حالى وارد جنگ شدند كه خواهان حق بودند ، به خدا توجه داشتند و جز به خشنودى او در جهاد و شهادت و عشق خويش بدانچه نزد اوست خشنود نبودند و در حالى نيز از جنگ بيرون آمدند كه رو به سوى خدا آوردند و پشت سر رسول خدا ( ص ) در صفوف منظم به حمد و ستايش و سپاس ايستاده بودند ، بىآن كه از عقيدهء خود دست بردارند ، بلكه در حالى كه اين جنگ بر ايمان و تسليم و اعتراف آنان به خداوند و واگذارى كارها به او افزوده بود و هرگز ترديدى به دل راه ندادند ، بلكه بر ايمان و يقين خويش و به عشق و علاقهء خود در دفاع و تعصّب نسبت به دين و نيز بر قدرت ربّانى خود افزودند و ضعيف و سست نشدند .
اينگونه بود كه نوعى « تبلور » و « پاكسازى » صورت گرفت و ناخالصيها از
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 545
مساهمون: حسين صابري
ص٥٤٥