را اندوهگين و دردمندتر نسازد و ثالثا خانوادههاى شهيدان نوحه و ناله سر ندهند .
بنابراين رحمت رسول خدا ( ص ) در اين مورد آن بود كه در همان جا كه شهيد شدهاند دفن شوند تا اين افتخار و فضل آنان محفوظ بماند و مردم از آن آگاه شوند ، آن سان كه رسول خدا ( ص ) از آن پس به زيارت قتلگاه اين شهيدان مىآمد ، ابو بكر ، عمر و عثمان نيز همين كار را مىكردند و على ( ع ) نيز خاندان و فرزندان اهل بدر و احد را گرامى مىداشت و در نماز بر جنازههاى آنان تكبيراتى را مىافزود .
رسول خدا ( ص ) در نبرد احد در دفن جنازههاى شهدا گاه بيش از يك نفر را در يك قبر دفن مىكرد و كسانى را كه با هم دوست بودهاند در كنار هم در يك قبر قرار مىداد و با آن كه شهدا همه داراى فضل و مقامى و الا و شايستهاند در دفن آنان به ترتيب نخست كسانى را كه زهد و تقواى بيشترى داشتهاند دفن مىكرد .
آن حضرت همچنين خانوادهء شهيد را از گريه بر شهيدان خود باز نمىداشت ، هر چند او به فوز شهادت رسيده بود [ و جاى گريه نداشت ] . آن حضرت مىفرمود : « گريه از همان رحمان و ناله و شيون از شيطان است » .
او خود بر عمويش حمزه مىگريست و هنگامى كه مشاهده كرد زنان بر كشتگان خود مىگريند اندوهگين و غمگسار فرمود « گريه كنندهاى براى حمزه نيست » .
يكى از جلوههاى رحمت او بر خانواده شهيدان آن بود كه بانوى بزرگوار صفيّه عمّهء خويش را از اين منع كرد كه جنازهء برادر خويش را كه زنان مشرك آن را بازيچهء هوسهاى خود قرار داده و مثله كرده بودند ببيند .
ابن اسحاق در اين باره چنين مىگويد :
« صفيّه دختر عبد المطّلب [ به ميدان نبرد ] آمد تا به جنازهء برادر خويش بنگرد . در اين هنگام رسول خدا ( ص ) به پسرش زبير بن عوّام فرمود : « به سراغ او برو و او را برگردان تا آنچه را بر سر برادرش آمده است نبيند » . وى به سراغ مادر رفت و گفت : « مادرم رسول خدا ( ص ) تو را فرمان مىدهد كه برگردى » . او
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 538
مساهمون: حسين صابري
ص٥٣٨