آماده شدن براى آينده است .
در اينگونه غزوهها ، رسول خدا ( ص ) در هر غزوه كسى از اصحاب را جانشين خود مىگذاشت و شخص خاصّى را بدين منظور بر نمىگزيد .
غزوهء سويق
409 - اين غزوه در ذيحجّهء سال دوّم هجرت صورت گرفت و علّت آن از اين قرار بود .
بازگشت همراه با شكست قريش از بدر كينهاى شديد در دلهاى كسانى از سران مخالف نبوّت و محارب با دعوت محمّدى به يگانهپرستى و كنار گذاشتن بت و بتپرستى كه هنوز زنده بودند و از اين نبرد جان سالم به در برده بودند بر جاى گذاشت .
در اين ميان آن كه از همه بيشتر اسير اين كينه بود ابو سفيان بود ، همان كه پس از كشته شدن ابو جهل و عقبة بن ابى معيط كه يكى از فرماندهان بزرگ بدر محسوب مىشد رهبرى مشركان در اختيار او قرار گرفته بود .
ابو سفيان پس از نبرد بدر و شكست كفّار در آن نذر كرد كه با زنى همبستر نشود مگر آن كه به محمّد ( ص ) حمله كند . اين در حالى بود كه وى به سبب شكست سختى كه به قوم او وارد آمده بود و بزرگان آنان كشته شده بودند و همين امر از يكسو ترس و نگرانى و از سويى ديگر تمايل به انتقام را در دلهاى آنان بر جاى گذاشته بود بشدّت از مسلمانان ترس و نگرانى داشت .
با اين حال وى براى اداى سوگندى كه خورده بود در رأس صد سوار از قريش روانه شد و راه بيابان پيش گرفت و در كنار قناتى در كوهى به نام يثب كه سه فرسنگ تا مدينه فاصله دارد اردو زد و بىآن كه به نبرد با كسى از مسلمانان بپردازد براى ارتباط برقرار كردن با بنى نضير كه در مجاورت رسول خدا ( ص ) در مدينه زندگى مىكردند و وى از كينهاى كه آنان عليه مسلمانان در دل داشتند و همچنين از پيمانى