گشتهايى كه رسول خدا ( ص ) در اين دوران در ميان قبايل و مناطق مختلف انجام مىداد به هدف شناسايى اوضاع و احوال مناطق و قبايل و نيز شناساندن اسلام به آنها و دعوت اسلامى صورت مىگرفت . بنابراين اين نامگذارى اينگونه گشتها به غزوه به معنى جنگ نيست ، بلكه به معنى نشر و گسترش دعوت اسلامى و
هامش
يك پيراهن به ارزش 7 درهم ، يك سفره به ارزش 4 درهم ، قطيفهاى سياه رنگ و خيبرى ، تختى بافته از پوستهء خرما ، دو بستر از خيش مصرى كه لايهء يكى از ليف بود و ديگرى از پشم گوسفند ، چهار بالش چرمى طائفى كه لايهء آنها « اذخر » بود ، پردهاى نازك از پشم ، حصيرى هجرى ، يك دست آس ، پارچى مسينه ، يك دو لابچه ، يك شيرخورى ، يك آفتابه ، دو كوزهء سفالى ، يك عبا ، يك سبوى آبى و ديگر اسباب ارزانى كه خاص مردم نيازمند بود . چون جهاز تمام شد و به پيغمبر نشان دادند ، آنها را در دست مىگرداند و مىگريست و مىفرمود خداوندا ! اين پيوند را بر خانوادهاى كه بيشتر ظروفشان سفالى است ، فرخنده فرما و اين چنين ، و با همين سادگى خواستگارى و زناشوئى ، على و زهرا پايان پذيرفت . و اين جهاز ، سادهترين جهازى بود كه مدينه به خود مىديد . اين ازدواج در رجب سال دوم هجرت رخ داد و خاندان عبد المطلب از اين پيوند كه اختيار و خواست خداى پاك براى اين دو همسر - حتى پيش از آنكه خود بخواهند - بود ، به شادى نشستند و خداوند بر خاطرهء اين پيوند و نام بزرگ اين دو همسر ، جاويدانى و ماندگارى را رقم زد و آن دو را نمونهء انسان كامل به كمال انسانيّت رسيده ، و نمودار والاى زن و مرد آدمى قرار داد . « بانوى بانوان ، فاطمهء زهرا اين چنين به استقبال زندگى تازهء خود در خانهء كوچكى رفت كه اين خانه از آن « حارثة بن نعمان » و پيوسته به منزل پدرش پيغمبر بود و على آن را براى زندگى نوينى كه تاريخنگاران و حديثآوران به سختى و نادارى توصيفش كردهاند ، فراهم فرمود . و مورخ و محدثى را نمىشناسيم كه زندگى توأم با سختى و تنگدستى زهرا را نفى كرده يا جهاز او را غير از همين جهاز اندك بداند . و اين بدان سبب بود كه پدر زهرا مالك چيزى نبود ، و از غنائيم بسيارى كه به دستش مىرسيد ، براى خود ذخيره نمىفرمود . و تجمل و زندگى ثروت مآبانه را دوست نمىداشت ، بلكه در تمام جلوههاى زندگى با نيازمندان برابرى نمود » . به نقل از حسنى ، هاشم معروف سيرة الائمه الاثنى عشر ، ترجمه زندگانى خديجه كبرى و فاطمه زهرا ( س ) از على شيخ الاسلامى ، ص 127 - 123 - م .