حكم صورت گرفته ] است .
در تأييد همين نظر اخير روايتى به نقل از على ( ع ) آمده مبنى بر اين كه يكى از دو شترى كه عموى او حمزه در زمانى پس از آن ذبح كرد از همان يك پنجم خمس بود كه در اختيار او قرار گرفته بود .
ما نيز همين نظر اخير يعنى رأى ابن كثير را بر مىگزينيم [ و مىگوييم ميان دو آيهاى كه در بحث جارى از آن ياد كرديم هيچ ناسخ و منسوخى وجود ندارد ، بلكه هر دو با يكديگر وحدت سياق دارند و بر اين اساس تقسيم غنايم در پى نبرد بدر بر مبناى اختصاص يك پنجم آن به طوايف مذكور در آيه صورت گرفته است ] .
آثار نبرد در مدينه
397 - نبرد بدر آثار گستردهاى را در ميان اعراب بر جاى گذاشت و در پى آن نبرد كاروانهاى عرب اين خبر را به هرسو بردند كه قريش به دست يكى از رانده شدههاى خود شكست خورده است ، رانده شدهاى كه مدّتى نه چندان پيش ، او و اصحابش از خانه و كاشانهء خود بيرون رانده بودند ، تنها به اين دليل كه وى منكر بتپرستى است و مردم را به يگانهپرستى فرا مىخواند و مدّعى است كه از جانب خداوند بر او وحى نازل مىشود .
بدين ترتيب اين پيروزى بيدار باشى براى همهء اعراب بود كه به حقّانيّت ، حقيقت ، سلامت و قدرت دعوت محمّدى توجه كنند و از همين جا بود كه كمكم عقيدهء بتپرستى در ميان اعراب قدرت خود را از دست داد و رو به سستى و ضعف نهاد و كمكم انديشهها به درك حقيقت روى آورد و توهّماتى كه تنها در خيال آنان دربارهء بت ساخته شده بود رو به تضعيف گذاشت و بدين ترتيب نام خدا برترى و نام كفر سرافكندگى يافت و از همين جاست كه مىگوييم روز نبرد بدر روز جدايى حق از باطل بود چرا كه در همين روز صفوف مردم در برابر حق از همديگر جدا شد و مسلمانان از گروهى مستضعف و ستمكش به گروهى قدرتمند تبديل شدند كه هر