همين دليل آنان بايد آن نزاعى را كه داشتهاند از ميان بردارند و نبايد در حالى كه حق آنان را بر گرد خود متّحد ساخته و جهاد در راه آن آنها را با همديگر يكى كرده است ، يك مسألهء مادّى بتواند ميان آنان اختلاف به وجود آورد .
396 - اكنون جاى پرداختن به اين بحث است كه با تفويض مسألهء غنايم به رسول خدا ( ص ) آن حضرت چگونه آن را تقسيم كرد .
در اين مورد برخى گفتهاند وى اين اموال را به صورت مساوى ميان همهء مجاهدان قسمت كرد . دليل اين گروه نيز آن است كه در آن زمان هنوز آيهء تقسيم و تخمين غنايم نازل نشده بود ، آيهاى كه مىگويد : « بدانيد كه آنچه غنيمت گرفتهايد يك پنجم آن از آن خدا ، رسول او ، خويشاوندان [ رسول ] يتيمان ، مسكينان و در راهماندگان است ، البتّه اگر كه به خداوند و نيز بدانچه ما در روز جدايى حق از باطل و در روزى كه آن دو گروه رودرروى همديگر قرار گرفتند ايمان داريد .
خداوند بر هر كارى تواناست » « 43 » . بنا بر اين ، به روايت اين گروه رسول خدا ( ص ) غنايم را به صورت مساوى ميان همهء رزمندگان توزيع كرد چرا كه در آن زمان هنوز دليلى كه به موجب آن برخى بر برخى ترجيح داشته باشند وجود نداشت .
امّا برخى ديگر چون ابن كثير بر اين عقيدهاند كه توزيع غنايم در نبرد بدر بر اساس آيهء فوق و بر مبناى تخمين و اختصاص يك پنجم آن به طوايف مذكور صورت گرفته است ، به آن دليل كه آيهء مزبور با همين حادثه ارتباط دارد و بر اين اساس مسأله توزيع غنايم با خدا و و رسول ( ص ) و بر مبناى حكمى كه در آيهء پيش گفته مشخّص شده است مىباشد چرا كه آيهء اختصاصى يك پنجم غنيمت به طوايف مذكور با آيهء اوّل سوره كه سخن از ارجاع امر غنايم به خدا و رسول دارد متّصل و داراى يك سياق است . علاوه بر اين خود آيهء نيز بدين اشاره دارد كه اين حكم همان چيزى است كه خداوند در روز جدايى حق از باطل و در روز رويارويى آن دو گروه [ يعنى روز بدر ] نازل شده [ و تقسيم غنايم در آن روز بر اساس همين
هامش
( 43 ) - انفال / 41 .