سريه عبيدة بن حارث بن عبد المطلب
347 - در شوال همين سال رسول خدا ( ص ) پرچمى سفيد رنگ براى عبيدة بن حارث بست و وى را مأمور كرد تا در رأس شصت نفر از مهاجران - بىآن كه كسى از انصار با آنان باشد - به سوى بطن رابغ روانه شود .
اين گروه با مشركان كه شمار آنان دويست نفر بود و سفيان بن حرب بن صخر فرماندهى آنها را بر عهده داشت برخورد كرد .
اين برخورد در كنار چاهى به نام اخياء و پس از آن كه مؤمنان از ثنية المرة گذشته بودند صورت گرفت و در طىّ آن هيچ جنگى ميان آنها در نگرفت و تنها تيراندازى ميان دو گروه رخ داد . در همين رويارويى بود كه سعد بن ابى وقاص با آن كه فرمانده گروه نبود تيرى به سوى دشمن افكند و اين نخستين تيرى بود كه در راه اسلام افكنده شد .
آنچه تاكنون گفتيم ترتيبى است كه واقدى براى اين سريّهها در نظر گرفته و سريّهء حمزه را قبل از سريّه عبيده آورده است .
اما ابن اسحاق بر خلاف وافدى مدّعى است كه سريّهء عبيده نخستين سريّه بوده است و نه سريّهء حمزه ، او مىگويد :
« برخى مىگويند پرچم حمزه نخستين پرچمى است كه رسول خدا ( ص ) براى كسى از مسلمانان بست . اين اظهار عقيده از آنجا ناشى شده است كه سريّهء حمزه و عبيده همزمان با يكديگر بود و همين امر موجب مشتبه شدن مسأله بر اين قائلين شده است » .
همانگونه كه ملاحظه مىشود واقدى بر خلاف ابن اسحاق اين دو سريّه را همزمان با يكديگر نمىداند ، بلكه چنين اظهار مىدارد كه سريّهء حمزه در ماه هفتم و سريّهء عبيده در هشتمين ماه پس از هجرت صورت گرفته است .
علاوه بر اين ، اختلاف ديگرى نيز ميان روايت ابن اسحاق و روايت واقدى