در تنگنا قرار گيرند تا بدين وسيله مؤمنان كار آنان را مقابله به مثل كرده باشند و علاوه بر آن احتمالا بتوانند اموالى در مقابل آنچه از دست دادهاند در اختيار گيرند و همچنين تنگناهايى مالى براى آن سران ستمگر به وجود آورند تا آنها و بال كار خويش را بچشند .
سرّيه حمزه
346 - اعزام سرّيهها [ از سوى رسول اكرم ( ص ) ] در سال اول هجرت آغاز شد . سرّيهها از تعداد نه چندان زيادى از مجاهدان تشكيل مىشد كه متعرّض كاروانهاى تجارى يا مردان قريش كه قصد شام داشتند مىشدند تا آنان را از ادامهء راه باز دارند و يا بر اموال آنان مسلّط شوند و يا با آنان به نبرد پردازند .
نكتهء قابل توجّه در اين سرّيهها آن است كه رسول خدا ( ص ) مجاهدان تشكيلدهندهء آنها را از مسلمانان قرشى انتخاب مىفرمود و هيچ يك از انصار در جمع آنان قرار نمىگرفت .
نخستين سرّيهاى كه رسول خدا ( ص ) اعزام داشت به فرماندهى حمزة بن عبد المطلّب بود . حمزه در ماه رمضان سال اول هجرت و هفت ماه پس از ورود پيامبر ( ص ) به مدينه به سمت سواحل درياى سرخ روانه شد . تعداد افراد اين سريه بهسان ديگر سريههاى اعزامى در اين سال سى مرد از مهاجران و پرچم آن سفيد بود .
اين گروه راه را بر يكى از كاروانهاى قريش ، كه به سران و بزرگان آن قوم تعلّق داشت و مركّب از سيصد نفر ابو جهل عمرو بن هشام در رأس آنان بود ، بست .
دو گروه - گروهى به فرماندهى شير خدا و شير رسول او حمزه و گروه ديگر به فرماندهى پستترين و خبيثترين فرد قريش يعنى ابو جهل - رو در روى هم قرار گرفتند ، اما با ميانجيگرى مردى از اعراب به نام ابن عمرو جهنى از جنگ با يكديگر خوددارى كردند و بدين ترتيب هيچ درگيرى صورت نگرفت .