به منظور شكل گرفتن افكار عمومى شايسته بر هر مؤمنى واجب شده است كه شرّ و بدى را زشت و ناروا بشمرد ، آن را محكوم كند ، آن را نپذيرد و آن را نيكو نداند ؛ چرا كه در غير اين صورت امور جامعهء اسلامى گرفتار آشفتگى و نابسامانى مىشود و كشتى حيات جامعه واژگون مىگردد .
به همين سبب رسول خدا ( ص ) خود فرمود : « حكايت آن كه در حدود [ و قوانين الهى ] سستى و سازش كند حكايت گروهى است كه در كشتى نشستند و برخى در قسمتهاى پايين و برخى در قسمتهاى بالاى آن جاى گرفتند و آنگاه آن كه در قسمت پايين كشتى جاى داشت براى برداشتن آب از روى سر كسانى كه در قسمت بالا قرار داشتند مىگذشت . آنان از او آزرده شدند [ و از آمد و شد او منع كردند ] ، پس او تيشهاى برداشت و مشغول سوراخ كردن پايين كشتى شد . مردم سراغ او آمدند و گفتند : « تو را چه مىشود ؟ » او گفت : « شما از كار من آزرده شديد [ و از آن منع كرديد ] در حالى كه من ناگزير به آب نياز دارم » . در چنين وضعى اگر آنان [ كشتىنشينان ] مانع او شوند او را نجات دهند و خويش را نيز نجات دهند و اگر او را رها كنند او را هلاك سازند و خود را نيز به هلاكت افكنند » .
افكار عمومى شايسته و سالم كه اسلام خواهان تحقّق آن است همان است كه از ظلم و ستم جلوگيرى كند و عدل را برپاى دارد . زيرا رسول اكرم ( ص ) مىفرمايد : « يا آن كه [ مردم را ] به معروف امر و از منكر نهى مىكنيد ، دست ستمگر را مىبنديد و او را در چار ديوارى حق جاى مىدهيد و با آن كه دلهاتان از همديگر گسسته و با هم نامهربان مىشود و پس از آن دعا مىكنيد ولى استجابتى نمىيابيد » .
افكار عمومى سالم و شايسته آن جوّى است كه فضيلت و ارزش بر آن حاكم است و در آن هر رذيلت و ضدّارزشى از ميان مىرود و امكان ظهور نمىيابد . به منظور رسيدن به چنين چيزى است كه پيامبر ( ص ) مردم را به حيا يعنى به همان چيزى امر مىكند كه به صاحب خود اجازه نمىدهد جز در لباس نيكى و نيكوكارى
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 242
مساهمون: حسين صابري
ص٢٤٢