احمد بن حنبل از ابن عباس روايت كرده است كه گفت : « پيامبر در روز دوشنبه ديده به جهان گشود ، روز دوشنبه مبعوث شد ، روز دوشنبه از مكّه بيرون آمد ، روز دوشنبه وارد مدينه شد و روز دوشنبه نيز وفات يافت » .
در غار ثور
325 - هجرت رسول خدا ( ص ) نخستين و بلكه بزرگترين پيروزى بود ، چرا كه پيروزيهايى كه از آن پس به دست آمد همه ثمرات و دستاوردهاى اين پيروزى و بدين ترتيب اين اقدام كليد و دروازه تمامى ديگر پيروزيها بود ، آن سان كه خداوند نيز از اين پيروزى در قرآن كريم چنين ياد كرده و مىفرمايد : « اگر او را يارى ندهيد ، خداوند پيش از اين او را يارى داد ، آن هنگام كه كافران وى را كه به همراه كسى ديگر بود [ از مكه ] بيرون راندند هنگامى كه آن دو در غار بودند و آن هنگام كه پيامبر ( ص ) به همراهش مىگويد : بيم و اندوه مدار كه خداوند با ماست . پس خداوند آرامش خود را بر او [ رسول خود ] نازل ساخت و او را به سپاهيانى كه شما آنها را نديديد يارى كرد و خواست و ارادهء كافران را مغلوب و خواست و ارادهء الهى را چيره ساخت و خداوند عزيز و حكيم است » « 18 » .
پيامبر ( ص ) به همراه ابو بكر روانهء غار ثور كه در فاصلهاى نه چندان نزديك در جنوب مكّه قرار مىگيرد شد . در طىّ راه گاه ابو بكر در جلو رسول خدا ( ص ) و گاه پشت سر آن حضرت حركت مىكرد و چون پيامبر ( ص ) در مورد اين رفتار وى از او پرسش كرد [ ! ] وى پاسخ داد : « هنگامى كه پشت سرت قرار مىگرفتم بيم آن داشتم كسى از مقابل متعرّضت شود و زمانى كه جلو تو قرار مىگرفتم از آن ترس داشتم كه از پشت سر مورد تعرّض قرار گيرى » . در روايت ديگرى آمده است كه وى گفت : وقتى پيشاپيش تو قرار مىگرفتم از تعقيب كنندگان بيم داشتم و زمانى كه پشت سر تو قرار مىگرفتم از ديدهبانان بيمناك بودم » .
هامش
( 18 ) - توبه / 40 .