بودند پس از سه شب همديگر را در غار ثور ملاقات كنند » « 16 » .
ابو نعيم روايت مىكند كه رسول خدا ( ص ) در هنگام ترك مدينه اين دعا را بر زبان آورد :
« سپاس خداوندى كه مرا آفريد در حالى كه هيچ نبودم . پروردگارا مرا در مقابل نگرانيهاى دنيا و سختيهاى روزگار و مصيبتهاى روز و شب يارى ده .
پروردگارا در سفرم مرا همراه باش و در ميان خاندانم مرا جانشين و كفيل ؛ در آنچه به من روزى دادهاى بركتم ده ، در پيشگاه خويش زبون و تسليمم ساز ، بر
هامش
( 16 ) - البته در مقابل آنچه در اينجا آمده سير و ترتيب ديگرى نيز براى اين ماجرا ذكر شده كه از اين قرار است : بنابر نقل تفسير الميزان در الدر المنثور از ابو نعيم در الدلائل از ابن عباس چنين روايت شده است كه گفت : چون در آن شب رسول خدا ( ص ) از مكّه بيرون آمد خود را به غار ثور رساند . در ميانهء راه ابو بكر در پى آن حضرت روانه شد و چون رسول خدا ( ص ) صداى پاى او را شنيد از اين بيم به دل راه داد كه تعقيب كنندگان قريش او را يافته باشند . از ديگر سوى ابو بكر نيز كه متوجّه چنين احساسى شد تنحنحى كرد و چون رسول اكرم ( ص ) اين صدا را شنيد دريافت كه ابو بكر است . پس ايستاد تا ابو بكر خود را به وى رساند و هر دو با هم وارد غار شدند . . . آنگاه هر دوى آنها سه روز در غار ماندند و در طىّ اين مدت عامر بن فهيره براى آنان غذا مىآورد و على در مكّه زاد و توشه براى آنها فراهم مىآورد . پس سه شتر خريدند و على براى آنان راهنمايى اجير كرد و چون پارهاى از شب سوّم گذشت على آن شتران و راهنما را به دهانهء غار آورد . . . در همين كتاب به نقل از اعلام الورى و قصص الانبياء آمده است كه رسول خدا ( ص ) سه روز در غار ماند و پس از آن خداوند به او اجازهء هجرت داد . . . در اين ميان چوپانى به نام ابن اريقط از آنجا گذشت و در اين هنگام پيامبر ( ص ) او را براى راهنمايى اين سفر به خدمت گرفت و خواست تا نزد على برود و از آن حضرت بخواهد براى پيامبر ( ص ) زاد و توشه و مركب تهيّه كند . ابو بكر نيز از او خواست نزد اسماء برود و براى او [ و راهنماى سفر ] زاد و توشه و دو مركب تهيّه ببيند . ابن اريقط نزد على رفت و آن حضرت براى رسول خدا زاد و توشه و مركبى فراهم كرد و ابن فهيره نيز زاد و توشهاى به همراه دو مركب براى ابو بكر فرستاد . الميزان ، ج 9 نقل با تصرف و اختصار - م .