همچنين خداوند در سوره نجم مىفرمايد : « سوگند به ستاره آنگاه كه فرود آيد [ و غروب كند ] ، صاحب شما [ پيامبر ] گمراه نشده و راه كژى در پيش نگرفته است و اين نيست بجز وحيى كه [ جبرئيل ] آن نيرومند قدرتمند به او آموخته است .
پس ايستاد در حالى كه او در افق بالا بود و سپس او [ پيامبر يا جبرئيل ] نزديك شد و بر قرب افزود و تنها دو كمان فاصله داشت يا كمى نزديكتر بود .
پس خداوند آنچه به بندهء خويش وحى كرد . دل آنچه را ديد دروغ نديد . پس آيا شما در آنچه او مىبيند با او ستيزه مىكنيد در حالى كه او را يك بار ديگر نيز ديد ، نزد سدرة المنتهى و آنجا كه بهشت آنجاست ، آن هنگام كه آن درخت آنچه را پوشاند پوشاند [ و در اين همه ] ديده نلغزيد و خطا نرفت و [ بلكه ] از آيات پروردگار بزرگ خويش مشاهده كرد » « 14 » .
مفسّران در تفسير آيهء فوق چنين تقرير كردهاند كه اين آيات دربارهء معراج نازل شده و - به عقيدهء ما - اين امرى روشن است و اگر حتى آيات قبل به اين تصريح نداشت كه معراج رسول خدا ( ص ) به آسمانهاى بالا بوده ، در اين آيات اشارههايى كه وجود دارد واضح و تقريبا صريح است و اشارهء واضح در حكم الفاظ صريح مىباشد .
برخى از علماى سيره در اين بحث چنين اظهار داشتهاند كه اسراء از شعب ابو طالب آغاز شده است ، به عقيدهء ما هر چند سند اين روايت صحيح است ، اما ماجراى اسراء به اين حقيقت اشاره دارد كه در آن زمان ابو طالب وفات يافته و مأموريت او پايان پذيرفته بود . البتّه در اين ميان آنچه در صحيح بخارى ثابت شده اين است كه اسراء از حطيم در مسجد الحرام آغاز شد .
اسراء سفرى جسمانى
299 - ظاهر آيهء قرآنى كه مثبت اسراء مىباشد يعنى آيهء نخست سورهء
هامش
( 14 ) - نجم / 18 - 1 .