فصل اول سرزمين نبوّت
سرزمين نخستين نبوت
22 - در برخى از آثار نويسندگان غربى سخنى در بارهء اورشليم و بيت المقدس ديدم كه در آن مىگويد :
« اورشليم و اطراف آن ، سرزمين مباركى است كه مدرسهء پيامبران بود و در همين سرزمين ، پيامبران تربيت يافتند و بانگ آنان به رسالت برخاست . هيچ مدرسهاى براى نبوّت جز اين مدرسه كه در آن ، داوود و سليمان و عيسى ظهور كردند نمىباشد . اين ، همان جايى است كه موسى ارادهء آن داشت و از بنى اسرائيل خواست تا بدان وارد شوند . امّا آنان گفتند : « در اين سرزمين مردمى ستمگر هستند و ما بدان وارد نخواهيم شد مگر آنكه آنها از آن بيرون روند » « 1 » » .
در اين اظهارات ، هم سخنى حق هست و هم باطل . آنچه حق است بخشى است كه از موقعيت و جايگاه اورشليم حكايت دارد ، جايى كه مسجد الاقصى در آن قرار دارد ، آنجا كه محل معراج و اسراء پيامبر ، نخستين قبلهء مسلمانان و سوّمين مسجدى است كه مىتوان بار سفر به سوى آن بست . مسجدى كه به سبب آن و به اسبابى ديگر ، اين سرزمين در قرآن و منابع دينى آسمانى ، « الارض المقدسة » يا « سرزمين مقدس » خوانده شده است .
هامش
( 1 ) - مائده / 22 .