كنعان ، و يا از اطراف جزيرة العرب ، همانند شبه جزيرهء سينا بودند .
بنابراين ، سرزمين عرب خاستگاه مكتبهاى نخستين است . رسالتهاى الهى از آنجا آغاز شده و در همانجا نيز پايان يافته است . بدين سبب ، هيچ نامأنوس و شگفتآور نبود كه محمد ( ص ) در اين سرزمين مبعوث شود و نور او از اين سرزمين برخيزد و همهء افقها را ، از شهر و باديه ، روشن سازد .
اين خلاصهاى بود كه به برخى از تفاصيل آن مىپردازيم :
ادريس عرب است
24 - حقيقت آن است كه سرزمين عرب مهد نبوّت بود . به عنوان مثال دربارهء ادريس ( ع ) - كه بنابر روايات سوّمين نسل پس از آدم ، پدر بشريّت ، بود - گفته مىشود كه وى يك عرب و در سرزمين اعراب بود .
ما دليلى براى باور اين مدعا كه وى نسل سوم پس از آدم بود در دست نداريم و به همين سبب ، بىآنكه اين ادعا را تكذيب و يا تأييد كنيم و بىآنكه آن را از افسانههاى پيشينيان محسوب بداريم ، در اين باره سخنى نمىگوييم .
آنچه در اينجا آن را مورد قبول و استناد قرار مىدهيم آن است كه او پيامبرى صديق بود كه خداوند او را به همين وصف در قرآن ياد كرده است ، آنجا كه مىفرمايد : « و در كتاب از ادريس ياد كن كه او پيامبرى صدّيق بود و ما او را در جايگاهى رفيع قرار داديم » « 4 » . پس او صدّيق و راستگو و در نزد خداوند بلند مرتبه است . زيرا ، خداوند او را در جايگاهى رفيع قرار داده است .
گمان راجح آن است كه ادريس در اورشليم برنخاست . زيرا اين شهر به وسيلهء يعقوب ( ع ) بن اسحاق بنا شد .
در كتاب قصص الانبياء از ابو فداء چنين اظهار شده است كه ادريس در
هامش
( 4 ) - مريم / 56 .