دشمنى با پيروان حق و آنان نيز در موضع دفاع از حق در برابر اينانند و بدينترتيب رابطهء آنان با حق تنها دفعى متقابل است : آنان از انتشار حق جلوگيرى مىكنند و مدافعان حق آنان را از اين باز مىدارند كه آسيبى به حق برسانند . اين گونه است كه در ميان اين دو گروه پيوسته شمشير حاكم است .
[ اگر بخواهيم مردمى را كه معاصر رسول خدا ( ص ) بودند در اين گروهها قرار دهيم خواهيم گفت : ] نخستين مؤمنان ، كسانى چون خديجه ، على ( ع ) ، زيد ، ابو بكر ، عثمان ، زبير و ديگر پيشتازان از گروه اوّلند و پس از آنان نوبت به كسانى رسيد كه قرآن كريم آنان را با تحدى و اعجاز مورد خطاب قرار داد و برخى از آنان راه يافتند و برخى ديگر گمراه و مصداق « تجاوزگران گنهكار » شدند . بدين ترتيب جهاد ميان اين دو گروه ضرورت يافت و شمشير ميان آنان قرار گرفت ، چه ، منادى هيچ دعوت جاويدى نمىتواند اجازه دهد كه شر و بدى سلطه بگستراند و حق خوار و زبون شود .
پاسخ پيامبر ( ص ) به فرمان پروردگار
219 - محمّد ( ص ) فرمان پروردگار خويش را پاسخ گفت و پس از آنكه زمانى هر كه را به رسالت الهى فرا مىخواند در خلوت او را دعوت مىكرد و پس از آنكه در مرحلهء بعد حتّى آن زمان كه دعوت را علنى ساخت آن را به خويشاوندان نزديك خود محدود مىكرد ، اينك هر كه را مىديد به دعوت او مىپرداخت و در بازارهايى كه در اطراف مكّه برگزار مىشد به گشت و گذار پرداخته ، مردم را به دينى كه آورده فرا مىخواند و رسالت پروردگارش را تبليغ مىكرد ، بىآنكه در دعوت به حق و يگانهپرستى و پرستش خداوند يگانه يكتا و بىانباز هيچ تلاشى را دريغ دارد . ابن كثير در اين باره چنين مىگويد :
« مقصود آن است كه رسول خدا ( ص ) پيوسته و به استمرار ، شب و روز ، در نهان و آشكار [ مردم را ] به خداوند فرا مىخواند و هيچ رادعى او را از اين باز