دعوت او ، گروهى از صحابهء كرام كه خداوند هدايتشان كرده بود پيشتاز شدند ، كسانى كه گمراهى را به هدايت و باطل را به حق فروختند و خداوند جانهايشان را از آنان خريد و پيشتازان پيشگام بودند .
پيشتازان پيشگام
220 - از اين پيش به پيشتازى و تقدم چهار تن در گرويدن به اسلام سخن گفتيم :
خديجه ام المؤمنين مايهء آرامش رسول خدا ( ص ) كه خانهء او را گلشن آرامش قرار داده بود و پيامبر پس از رويارويى با رنجهاى دشمنى دشمنان و سختيهاى جهاد در راه خداوند در بر او مىآسود و آنجا همدردى او را مىيافت و قلبى مهربان و آكنده از دوستى و چه دوستى بزرگوارانهاى كه پس از رويارويى پيامبر با دروغ و تهمتها غبار رنج و خستگى را از دل او مىزدود و صفا و آرامش را جايگزين آن مىساخت .
على بن ابى طالب آن مردى كه در پى اندكى تفكر و تأمل به تصديق عموزادهء خود پرداخت در حالى كه هنوز ده سال سن داشت . وى در ابتدا تصميم گرفته بود تا با پدر خويش در اين باره مشورت و از او نظر خواهى كند ، امّا با خود انديشيد و در تنهايى به تدبّر پرداخت و آنگاه بىآنكه از پدر خويش نظر خواهى نمايد به حضور رسول خدا ( ص ) بازگشت و ايمان خود را به وى اطّلاع داد و بدينترتيب ، او با همه كمى سن و طراوت تن از روى انديشه و براساس شناخت اسلام را پذيرفت و بدان ايمان آورد .
زيد بن حارثه ، همان مردى كه پيش از بعثت ، زندگى در كنار رسول خدا ( ص ) را بر آزاد بودن و برگشتن به دامن پدر و مادر خويش برگزيده و به عبارتى ديگر برده بودن امّا در كنار پيامبر زيستن را بر آزاد بودن امّا از رسول خدا ( ص ) دور شدن برگزيده بود ، هرچند از آن پس پيامبر ( ص ) او را آزاد كرد و فرزند خويش قرار داد تا از وى ارث برد و او نيز از آن حضرت .