به نيمروز مىرسيد » « 12 » .
در اين آيه ، خداوند با عبارت « حين تصبحون » آنگاه كه به صبح مىبريد به نماز صبح و با عبارت « حين تمسون » آن هنگام كه روز را به عصرگاهان مىرسانيد به نماز عصر و با كلمه « عشيّا » شامگاهان به نماز مغرب و عشاء اشاره فرموده است ، تا آنجا كه برخى از فقها گفتهاند « 13 » وقت نماز مغرب و عشاء يكى است كه مغرب در ابتدا و عشا پس از آن به جاى آورده مىشود . در اين آيه نماز ظهر و وقت آن با عبارتى تقريبا صريح به بيان آورده شده است ، آنجا كه مىفرمايد
« وَ حِينَ تُظْهِرُونَ »
« 14 » [ آن زمان كه به نيمروز مىرسيد ] .
خويشاوندان نزديكت را هشدار ده
211 - با آنكه تعداد اندكى از بزرگان قريش به آيين اسلام در آمدند ، امّا همهء مردم دعوت محمّد را كه حامل رسالتى الهى بود كم و بيش شنيده بودند و آگاهى از اين ماجرا به سان نورى به داخل همهء خانهها راه يافته بود ، تا آنجا كه گفته شده است : هيچ خانهاى از خانههاى قريش نبود مگر آنكه از اسلام ، از دعوت محمّد ( ص ) و از اينكه وى مورد خطاب آسمان قرار مىگيرد آگاهى داشت . چه ، بسا خبرها و ماجراهايى كه در خفا و پنهان است امّا از آن خبر دارند . دعوت رسول خدا ( ص ) نيز چنين بود ، هرچند او هنوز مردم را بدان فرا نخوانده و هيچ دشمنى ، كينه و خصومت و درگيرييى را به وجود نياورده بود ، زيرا اين دعوت تنها از سوى كسانى مورد اهتمام و توجّه قرار گرفت كه از صفاى دل برخوردار بودند ، صفايى كه
هامش
( 12 ) - روم / 19 - 18 .
( 13 ) - نظر ايشان در اينجا به فقهاى اهل سنّت است و گرنه در ميان فقهاى شيعه نه برخى بلكه همه فقها قائل به اشتراك وقت اين دو نماز به استثناى دو وقت مختص نماز مغرب و نماز عشاء شدهاند . م .
( 14 ) - روم / 18 .