گشت .
پس از عثمان ، زبير بن عوام ، عبد الرحمن بن عوف و طلحة بن عبيد اللّه به اسلام گرويدند . فردا خير كه از خويشان ابو بكر بود به دعوت او مسلمان شد ، هر چند چنين به نظر مىرسد كه اين هر سه تن به دعوت وى اسلام گزيدند ، زيرا او مردى محبوب در ميان قوم خود بود . به هر حال ، اين گروه همراه هم به حضور رسول خدا ( ص ) رسيدند و مسلمانى خود و پشتيبانى خويش را از او اعلام كردند .
در پى اين گروه ابو عبيده عامر بن جراح ، ابو سلمه عبد الله بن عبد الاسد ( همسر ام سلمه كه پس از وفات ابو سلمه رسول خدا ( ص ) با وى ازدواج كرد ) ، ارقم بن ابى ارقم ، عثمان بن مظعون و دو برادرش قدامه و عبد الله ، عبيد بن حارث بن عبد المطلب ، سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل ( كه پدرش از حنفيانى بود كه به بتپرستى پشت كرده بودند ) و همسرش فاطمه بنت خطاب اسلام آوردند و به همين ترتيب هر روز بر جمعيّت مسلمانان افزوده شد .
اين گروه نماز خود را پنهانى به جاى مىآوردند .
اينك شايسته است قبل از پرداختن به ساير مراحل دعوت پيامبر ( ص ) به نماز و زمان تشريع آن بپردازيم .
نماز
210 - با نزول آيات آغازين سورهء مدثّر پيامبر به تبليغ رسالت و دعوت به امر خداوند و دين الهى مكلف گرديد . اين در حالى است كه هيچ دينى بدون نماز وجود ندارد ، بلكه هر دينى را لزوما نمازى مىبايست ، چه ، هر دينى را عبادتى و آيينى براى پرستش ضرورى است و هيچ آيينى بدون نماز نيست كه آن عمود دين و ستون و ركن استوار آن است .
به همين سبب نيز تبليغ دين الهى با تشريع نماز همزمان گشت ، چرا كه عملا نماز با هر دينى همراه و مقترن است .