اگر اين آيات از قرآن كريم مىباشد كه چنين نيز هست و هركس منكر آن شود بايد توبه كند ، بىترديد اوّلين آياتى از قرآنكه نازل شد همين آيات خواهد بود و اگر ما از اين پيش به اين نتيجه رسيديم كه اوّلين آيات قرآن در ماه رمضان نازل شد و آغاز وحى در ماه رمضان بود ، رمضان شهر قرآن و شهر وحى خواهد بود ، آنسان كه مىفرمايد : « ماه رمضان همان است كه در آن قرآن به عنوان هدايت مردم و آياتى از هدايت و نشانى براى جدايى حق از باطل نازل شد » « 25 » .
اينها حقايق روشنى است كه هيچ ترديد و اختلافى در آن وجود ندارد و مايهء هيچ ترديد و اختلافى نيز نمىشود ، امّا در اين ميان رواياتى وجود دارد كه ظاهرا حاكى از نوعى تعارض با اين حقيقت غير قابل ترديد و غير قابل انكار مىباشد و شايسته است برخى از روايات را ذكر كنيم تا روشن شود كه هيچ تعارضى در بين نيست .
در صحيح بخارى و صحيح مسلم به نقل از يحيى بن ابى كثير آمده است كه گفت : « از ابو سلمة بن عبد الرحمن پرسيدم كه كدام يك از آيات قرآن قبل از ديگر آيات نازل شد ؟ او گفت :
« يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ »
« 26 » . پس من گفتم : و
« اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ . . . »
« 27 » . او گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : يك ماه در حراء اعتكاف كردم و هنگامى كه آن را به پايان بردم از غار فرود آمدم و به ميان درّه آمدم . پس ندايى به من رسيد و من به پيش روى ، پشت سر ، راست و چپ خويش نگريستم و هيچچيز نديدم . سپس در آسمان نگريستم و ناگاه او را بر عرش و در آسمان ديدم . لرزشى بر من افتاد [ يا گفت ] وحشتى در من افتاد . پس نزد خديجه رفتم و از آنان خواستم تا مرا پوشاندند و در اين هنگام اين آيات نازل شد كه « اى جامه به خود پيچيده ، برخيز
هامش
( 25 ) - بقره / 185 .
( 26 ) - مدثر / 4 - 1 .
( 27 ) - علق / 1 .