از اين اظهارات صريحا چنين استفاده مىشود كه از نظر اكثريّت ، پيامبر ( ص ) در سال چهل و يكم عام الفيل مبعوث شد . اگر آنگونه كه مورّخان اتّفاق نظر دارند پيامبر در عام الفيل متولّد شده ، بايد در هنگام بعثت يك سال از سن چهل سالگى گذشته باشد . امّا از صدر كلام ابن قيّم چنين برمىآيد كه انوار نبوّت قبل از رسيدن آن حضرت به سنّ چهل و يك سالگى بر دل وى تابيده و بنابراين نزول آن انوار چند ماهى بر بعثت پيامبر ( ص ) تقدّم داشته است ، چه كلام ابن قيّم در اين صراحت دارد كه انوار نبوّت در چهل سالگى بر رسول خدا ( ص ) فرود آمد و نه پس از پشت سر گذاشتن سن چهل سالگى و اين در حالى است كه اصل بعثت همانگونه كه يادآور شديم پس از گذشتن آن حضرت از سن چهل سالگى بوده است .
روايت مشهور كه جمهور اهل سنّت نيز بر آنند آن است كه رسول خدا ( ص ) در بيست و هفتم ماه رمضان سال چهل عام الفيل مبعوث شد . اين نظريّهء مشهور و گزيدهء ماست . در كنار اين نظريّه گفته شده پيامبر در هفتم و نيز گفته شده است در بيست و چهارم اين ماه مبعوث شد « 22 » .
هامش
( 22 ) - البتّه آنچه از طريق اهلبيت روايت شده - و مىدانيم اهل بيت به آنچه در بيت بگذرد آگاهترند و به اطّلاع از رخدادهاى زندگى پيامبر سزاوارتر - اين است كه بعثت رسول خدا ( ص ) در بيست و هفتم ماه رجب بوده است . اين نظريّه در ميان شيعه شهرت دارد و بلكه مجلسى ادّعاى اجماع در مورد آن كرده و از غير شيعه نيز چنين چيزى روايت شده است . با توجّه به اين كه نزول قرآن اجمالا در ماه رمضان صورت گرفته بايد چنين اظهار داشت كه مانعى ندارد اصل بعثت در ماه رجب صورت گرفته و حضرت محمّد ( ص ) در اين ماه پيامبر شده و پس از آن نزول تدريجى قرآن در ماه رمضان آغاز و اوّلين آيات در اين ماه بر آن حضرت نازل شده يا آنكه در اين ماه نزول يكبارهء قرآن بر قلب پيامبر ( ص ) صورت گرفته و پس از آن ، به مناسبت ، آن حضرت به ابلاغ و تلاوت آيات قرآن بر مردم مأمور شده است . يكى از روايات حاكى از آن است كه قبل از نزول قرآن ، گاه فرشته مورد مشاهده رسول خدا ( ص ) قرار مىگرفت . اين روايت مىتواند مؤيّد همين نظر باشد كه ميان بعثت و نزول قرآن فاصلهاى وجود داشته و پيامبر ( ص ) در ماه رجب مبعوث شده و پس از آن در ماه رمضان نزول قرآن